[OS] Mom, I'm sick

posted on 04 Mar 2014 14:08 by pphelpz-bbfic in dog, Oneshot
 
Title: Mom, I'm sick
Fandom: Bigbang [T.O.P x G-Dragon] 
Author: P.helpz
Rating: PG-13
Inspirational quote : เล่นกับหมา หมาเลียปาก... 
 
Author's note : ย้อนเวลา (อีกแล้ว)
 
 
 
 
.
 
.
 
.
 
 
 

 

 

สำหรับเขาแล้ว แค่อยากเจอคนที่กล้าสบตาด้วย แล้วคุยกันอย่างเป็นธรรมชาติที่สุด เท่านั้นเอง

 

.

 

.

 

.

 

 

“ตื่นเช้ากับเขาได้ด้วยเหรอเนี่ย?”

 

เจ้าของคำทักทายเพิ่งเดินออกมาจากประตูห้องแล้วเงยหน้าขึ้นมาเจอกันพอดี

 

….

 

โอเค ไม่ใช่ ‘เจอกันพอดี’ ก็ได้ เขารออยู่ตรงนี้มาสักพักแล้ว

 

“ก็นายเคยบอกว่าจะได้เดินไปม.พร้อมกันไง”

 

ควอนจียงหรี่ตา ทำเสียงจึ๊ๆ ใส่เขา ก่อนจะเดินไปทางบันไดโดยไม่รอด้วยซ้ำ ได้ไงเนี่ย เขายืนรอตั้งครึ่งชั่วโมง! ทั้งที่ไม่รู้ว่าออกไปแล้วรึยังด้วยซ้ำ คนอย่างชเวซึงฮยอนต้องตื่นตั้งแต่เจ็ดโมงเชียวนะ... ซึงฮยอนรีบเดินตามอีกคนนึงไป ส่วนเจ้าตัวเอาแต่ก้มหน้ามองมือถือ จนเขาต้องยื่นหน้าไปมองที่จอโทรศัพท์นั่นซะเลย 

 

“ไอรอนแมนเหรอ?”

 

“อือ… ว่าจะชวนไอ้ยองเบไปดูคืนนี้” พูดทั้งที่ตาไม่หันมามองเขาด้วยซ้ำ อะไรเนี่ย เอาแต่เลื่อนดูรอบหนังอยู่นั่น แถมยังบอกว่าจะไปกับไอ้ยองเบอีก

 

“ที่ห้างแถวมหาลัยมีรอบสองทุ่ม”

 

จียงขมวดคิ้ว ยอมหันมามองหน้ากันแล้ว

 

“โม้ปะเนี่ย”

 

“ไม่เชื่อก็เสิร์ชเลย”

 

“……”

 

จียงทำเป็นอ้าปากค้าง โชว์หน้าจอที่ขึ้นรอบหนังให้เขาดู พึมพำว่า “รู้ได้ไงวะ” จนคนมองต้องหลุดยิ้ม

 

เอ๊…นี่ชเวซึงฮยอนนะ... ระดับนี้แล้วต้องเช็ครอบหนังตั้งแต่เมื่อคืน ว่าแล้วยังไงควอนจียงก็ต้องอยากดูไอ้เตารีดนี่ ก็หนังที่เหลือมันมีแต่หนังรักน้ำเน่า ไม่ก็หนังสงครามเกรดบี หมอนี่ไม่ดูแหงๆ

 

“ฉันเลี้ยง... ถ้านายไม่ไปกับไอ้ยองเบ”

 

จียงหันมาสบตาด้วยอีกรอบ เขาอยากมองดวงตาสีใสนั่นนานๆ จนอยากจะจับหน้าเอาไว้ไม่ให้หันหนีไปไหน แต่แว่นนั่นก็เกะกะเป็นบ้าเลย

 

“ให้มันน้อยๆหน่อยชเวซึงฮยอน”

 

“พูดจริง... เลี้ยงข้าวโพดกับโค้กด้วย”

 

คนข้างๆ ยกมือขึ้นกัดเล็บอย่างใช้ความคิดซะจนเขาอยากจะขำ 

 

“ก็ไม่เชิงว่าเลี้ยง... ฉันได้บัตรลดมา เพราะงั้นอย่าเกรงใจ”

 

“เหรอ?”

 

“อื้อ”

 

 

“….”

 

 

“….”

 

 

จียงจ้องหน้าเขาอยู่ครึ่งนาที

 

 

“โคตรไม่เนียนเลย”

 

“ง่ะ”

 

 

อะไรอ่ะ ดูออกง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ 

 

โอเค มันไม่ได้มีบัตรลดอะไรทั้งสิ้น ซึงฮยอนยกมือขึ้นเกาข้างแก้ม โดนจับได้ง่ายๆ แบบนี้ก็หมดกันสิ... “ฉันว่างตั้งแต่หกโมง” หันกลับมองเจ้าของเสียงแทบไม่ทัน อีกคนเอาแต่ทำหน้านิ่ง แต่มันก็ซ่อนยิ้มในหน้าไว้ไม่มิด “มีอะไรอร่อยๆ แนะนำมั้ยอ่ะ”

 

 

“รู้จักร้านราเมงอร่อยๆ แถวนี้อยู่ร้านนึง..”

 

“ดีล”

 

ทีเรื่องของกินล่ะตอบตกลงไม่คิดเลยนะ

 

…..

 

ทำไงดีวะ

 

อยากได้มาเป็นแฟนตอนนี้เลย

 

 

.

 

.

 

.

 

.

 

 

 

“อร่อยปะ?”

 

เสียงซู้ดดังเป็นคำตอบ “เค็มไปหน่อย”

 

เขารู้สึกเป็นบ้านิดๆ ที่แค่มองจียงกินราเมงอยู่ข้างๆ อาหารวันนี้ก็ดูจะอร่อยขึ้นผิดหูผิดตา

 

“อย่ามามองตอนคนกำลังกินได้ปะ กินของตัวเองไปเลยไป”

 

โดนผลักหน้าให้หันกลับมามองชามของตัวเองตรงหน้า ซึงฮยอนหัวเราะคิกคักจนน่ารังเกียจ เขารู้ แต่ก็ช่างสิ คนมันมีฟามสุขนี่นา

 

กินไปได้ไม่กี่คำก็มีเรื่องให้ต้องสนใจอีกละ อยู่ๆจียงก็ถอดแว่นสายตากรอบดำที่แสนเกะกะนั่นออก เพราะไอร้อนทำให้ขึ้นฝ้าที่เลนส์ ซึงฮยอนถือโอกาสนี้จับไหล่อีกคนให้หันมาเผชิญหน้า ดวงตาสีน้ำตาลใสแจ๋วที่ไม่เคยได้เห็นจะๆแบบนี้เลยสักครั้ง

 

“นาย…ตาสีน้ำตาล”

 

“เออ แล้วจะทำไม ไอ้ตาสีดำ”

 

จียงกล้าจ้องตาเขากลับอย่างไม่มีแววประหม่าใดๆเลย โดยไม่มีไอ้แว่นเกาะกะนั่นมาบังอีกต่อไป สำหรับซึงฮยอน ที่มักจะถูกบอกว่าตัวเองหน้าตาน่ากลัวตั้งแต่เด็ก แทบจะไม่มีใครกล้ามองหน้าเขาตรงๆแบบนี้เลย

 

“ทำไมต้องใสแว่นด้วย”

 

“สายตาสั้น”

 

“ใส่คอนแทคดิ ถอดแว่นแล้วดูดีกว่าเยอะเลย” พูดทั้งที่ไม่ละสายตาไปจากดวงตาตรงหน้า ซึงฮยอนรู้สึกตัวเองเริ่มจะเป็นโรคอะไรสักอย่าง เขารู้สึกว่าตัวเองเหม่อลอยและควบคุมอะไรไม่ได้

 

“ไม่เอา...”

 

“แบบนี้น่ามองกว่าตั้งเยอะ”

 

“ก็ไม่ได้อยากให้มองนี่”

 

“ควอนจียง ดวงตานายสวยสุดๆเลย”

 

 

จียงอยากจะบ้า ใครจะไปเชื่อ คำพูดนี้ออกมาจากปากชเวซึงฮยอน ผู้ชายที่มีดวงตาคู่นั้น คู่ที่เขาเชื่อว่าทำให้มันเป็นเดือนคณะวิศวะประจำปีนี้ได้ คู่ที่สวยที่สุดในโลก

 

รู้สึกตัวอีกทีดวงตาคู่ที่ว่าก็อยู่ใกล้ซะจน... ให้ตาย มันเป็นสีดำ ดำสนิท มันน่ากลัว แต่เขาก็ละสายตาออกไปไหนไม่ได้เลย อยู่ใกล้แค่นี้ ใกล้ซะจนเหมือนจะถูกดูดเข้าไปที่ไหนสักแห่ง...

 

 

 

“ถ้านายไม่ผลักออก ฉันจะจูบนายจริงๆ ตรงนี้และตอนนี้เลย”

 

 

มือเล็กเลื่อนขึ้นมาปิดปากซึงฮยอนแล้วผลักออกมาทันที 

 

“ไอ้ทุเรศชเวซึงฮยอน” 

 

“ก็อยากไม่หลบตาทำไมล่ะ”

 

“ก็แล้วทำไมต้องหลบด้วย”

 

 

ซึงฮยอนพูดจริง แล้วก็ทำจริง จียงรู้ว่าถ้าเมื่อกี้เขาไม่ได้สติทันหมอนี่ก็คงจะจูบเขาอย่างที่พูดจริงๆ 

 

 

อันตรายกว่าที่คิดไว้ซะอีก

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

 

บอกตรงๆ เขาดูไอ้เตารีดนั่นไม่ค่อยรู้เรื่องเลย ก็จียงเอาแต่ขำกับมุกไอ้โทนี่ สตาร์ก แล้วคิดว่าเขาจะดูอะไรระหว่างไงหนังซุปเปอร์ฮีโร่กับจียงที่กำลังหัวเราะ

 

ซึงฮยอนยอมรับว่าค่อนข้างชอบจียง ถึงจะไม่รู้ว่าชอบแบบไหนและชอบมากขนาดไหนก็เหอะ การมีคนชอบอะไรคล้ายกันขนาดนี้อยู่ใกล้ๆ ใครจะอยากปล่อยให้หลุดมือไป บางทีต่อจากนี้เราอาจจะเป็นเพื่อนสนิทกัน หรือมากกว่านั้น ใครจะไปรู้

 

เราเดินมาหยุดที่หน้าห้องพัก ที่ๆเราเจอกันเมื่อเช้า จียงก็อยู่ตรงนี้ ห่างกับเขาแค่ 2 ประตูคั่น แต่ตอนนี้ยังไม่อยากให้จบวันแบบนี้เลย

 

“ไปละ ไว้เจอกัน” จียงทำท่าจะเปิดประตูเข้าไปในห้องทันทีที่มาถึง

 

“เฮ้ ไปง่ายๆแบบนี้ได้ไงอะ”

 

“อะไร”

 

“บอกมาก่อนว่ามันเป็นเดทที่ยอดเยี่ยม ข้าวก็อร่อย หนังก็สนุก”

 

เขาพูดออกไปเต็มปากเต็มคำว่านี่คือเดท แน่นอนว่าคนฟังไม่ทำท่าทางเขินอย่างออกหน้าออกตาเหมือนพวกผู้หญิง แต่แก้มที่ขึ้นสีจางๆ นั่นมันพิเศษมากกว่าอีก “โอเค มันยอดเยี่ยม โดยเฉพาะการที่นายเลี้ยง”

 

ซึงฮยอนได้แค่ยิ้มตอบรับกับคำชม เขายื่นมือไปปัดปอยผมหน้าม้าของคนตรงหน้าให้เข้าทรง ถึงจียงจะไม่ปัดออกแต่ท่าทีเก้ๆกังๆแบบนี้ก็ยิ่งทำให้ไม่อยากแยกกันตอนนี้เลย สุดท้ายมันก็ปัดมือเขาออกตอนที่มือเลื่อนมาที่แก้ม 

 

“พอเลย... ไปจริงๆละ”

 

ตอนที่หมอนั่นหันไปเปิดประตู ซึงฮยอนยืนยันว่าบางทีเขาก็ควบคุมตัวเองไม่ได้เหมือนคนไม่สบาย เขาไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำตอนที่ขยับเข้าไปจับไหล่เล็กนั่น หรือแม้แต่ตอนที่กดจูบลงไปที่ข้างแก้มของควอนจียงจากด้านหลัง มันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึงฮยอนจำได้แต่ตอนที่อีกคนหันมามองหน้าเขาหน้าเหวอ และตะโกนว่า “ย๊า!!!!” ออกมาเสียงดัง ก่อนจะปิดประตูปังใส่หน้าเขา

 

 

 

คิก คิก คิก…

 

 

ซึงฮยอนได้แต่ยืนผิงประตูห้องเจ้าตัวและหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ เป็นอยู่นานสองนานจนโทรศัพท์ที่สั่นในกระเป๋ากางเกงเรียกสติกลับมา

 

 

‘ออกไปจากหน้าห้องฉันเดี๋ยวนี้ไอ้โรคจิต’

 

 

ข้อความที่ได้รับมันยิ่งทำให้เขาหัวเราะมากกว่าเดิม 

 

 

ให้ตายเหอะ...

 

 

เขาว่าเขาป่วยจริงๆด้วยว่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

END

 

อัยย่ะ

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ฟิคนี้เหมือนยาชั้นดีที่ทำให้รู้สึกอารมณ์ดีได้ทุกวันเลยนะ
จะอ่านซ้ำไปซ้ำมาอยู่นี่แหละ วันละตอนสองตอน
.
.
.
.
เรียกว่าป่วยเหมือนซึงฮยอนก็ได้เอ้าาาา
อ่านแล้วกลั้นยิ้มไม่อยู่เลย ทำไมถึงเขียนได้ดีแบบนี้น้อ
ปล.จะบอกว่าไม่ได้หลงรักแค่ฟิคแล้วค่ะ หลงรักคนเขียนฟิคด้วย อรั๊ยยยยย

#21 By (113.53.125.19|113.53.125.19) on 2014-05-14 19:29

โหยยยยยยยยยย
ไม่นานอ่านตั้งนาน
น่ารักเหมือนเดิมเลยจ้าาาา

#20 By GdVip (101.109.131.229|101.109.131.229) on 2014-03-16 03:41

อ้ากกกกกกกก
คิดถึงฟิคนี้ ฮือออ
อัพทีน้ำตาจะไหล
โอ้ยยยย
ไม่ร้ว่าจียงหรือเทมป์น่ารัก
แต่มันน่ารักๆๆๆๆ
อะไรๆก็น่ารักไปหมดดด
โง้ยยยย เขินนนนน
บิดๆๆๆๆๆ
หมาหลงจียงโคตรๆ55555
หลงหัวปักหัวปรำ
ก็นะ กว่าจะได้มาเป็นแฟนกันน
งิ้บบบๆๆๆๆ น่ารักก ฮือออT///////T

#19 By vip.ladyy (223.204.248.55|223.204.248.55) on 2014-03-15 14:16

งึ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
น่ารักเป็นบ้าาาาาาาาาา
โอ้ยยยยยยยย
คิดถึงจียงผู้ไม่หวงตัวแต่พอจะปล้ำก็หวงตัว
งึ้ยน่ายักเป็นบ้าาาาาาาา
/ตามอีพี่ทับไปติดๆ
ใครหลงจียงแล้วมันโงหัวไม่ขึ้นจริงๆ
หลงรอยยิ้ม หลงตาสีน้ำตาล หลงหัวทุยๆ
หลงฟัน หลงจมูก หลงคางแหลมๆ
หลงแก้มที่ยุบพองๆ โอ้ยยยยยยย
เป็นบ้าตามแล้วววววววว
อยากขโมยหอมจียงบ้างงงง
ตกลงว่านี่ฟิคเทมจีหรือฟิคจียง 5555555555555
โอ้ยมันน่ารักมากเลยพี่ งึ้ยๆๆๆๆๆ
อยากได้จีดีวายบีด้วยอ่าาา(ตกลงนี่ยังไง)
โอ้ยขออีกตอนน้าาาาาาาา

#18 By kty (115.87.106.246|115.87.106.246) on 2014-03-15 01:46

พิมตั้งยาว ไม่รู้ทำไมเม้นไม่ได้
ขอบคุณพี่โต๋ที่มาอัพมากๆๆๆๆ ดีใจมากกกกกกกก

แต่ขอบอกว่าพึ่งมาอ่านเอาปีนี้ ไม่เคยคิดจะอ่านฟิคเลย
แต่พอมาเจอเรื่องนี้ อะไร ทำไมถึงติด สอบแกทแพทไม่สนแล้ว อ่านอย่างเดียว 5555555

ชอบมากๆๆๆๆ ชอบทุกตอนเลย ขอเม้นรวมมแล้วกันนะคะ พึ่งมาอ่านเอาปีนี้ทั้งที่ฟิคแต่งมานาแล้ว

ชอบบทอ่าาา ชอบจีที่เหมือนแมวขี้อ้อน 55555555
อัพเรื่อยๆนะคะ อย่าให้มีตอนจบน้าาาา ให้เหมือนซิทคอมที่มีไปนานๆ อยู่ด้วยกันไปนานๆ
ไม่ต้องอัพบ่อยๆก็ได้ ถ้าไม่มีเวลา แต่แค่ไม่อยากให้มีตอนจบเท่านั้นเองค่ะ
(พูดดักไว้ก่อน) แงงงงง ติดเอามากๆ ขอบคุณที่มาอัพน้าาา สู้ๆๆๆๆๆ double wink double wink

#17 By (113.53.117.35|113.53.117.35) on 2014-03-11 21:20

55555 น่ารักเหมือนเดิมเลยย รอฟิคเรื่องต่อไปอยู่น้าาา ไรเตอร์ ><

#15 By zoploy\' on 2014-03-10 16:55

ถ้าคิดว่าป่วยละก็ แกไม่มีทางหายแน่
โรคอย่างนี้กินยาก็ไม่ช่วย ยิ่งใกล้กันแบบนี้ อาการจะทรุดหนักเร็วขึ้นจนน่าเป็นห่วง
อินี่ป่วยจะสิบปีละเป็นหนักขึ้นทุกวัน

จียงที่บอกจะชวนเพื่อนเบ้นั่นจริงอะเปล่า แกล้งพูดให้รู้ว่าอยากไปดู
หลงดวงตาคู่นั้นเหมือนกัน เป็นผู้ชายที่ตาชวนให้มองมาก
ที่เค้าไม่กล้าสบตาเพราะเค้าเขินจนไม่กล้ามองมากกว่าที่จะกลัวมั้ง

อยากบอกให้รู้ว่าเรารอคุณได้เสมอ
จะเป็นโรคเลื่อนเหมือนป๋าแต่มาทีไรยิ้มหน้าบานทุกที
ม๊วฟฟฟฟฟฟฟ
big smile

#14 By se7enbeam (27.55.154.116|27.55.154.116) on 2014-03-06 23:12

ถ้าคิดว่าป่วยละก็ แกไม่มีทางหายแน่
โรคอย่างนี้กินยาก็ไม่ช่วย ยิ่งใกล้กันแบบนี้ อาการจะทรุดหนักเร็วขึ้นจนน่าเป็นห่วง
อินี่ป่วยจะสิบปีละเป็นหนักขึ้นทุกวัน

จียงที่บอกจะชวนเพื่อนเบ้นั่นจริงอะเปล่า แกล้งพูดให้รู้ว่าอยากไปดู
หลงดวงตาคู่นั้นเหมือนกัน เป็นผู้ชายที่ตาชวนให้มองมาก
ที่เค้าไม่กล้าสบตาเพราะเค้าเขินจนไม่กล้ามองมากกว่าที่จะกลัวมั้ง

อยากบอกให้รู้ว่าเรารอคุณได้เสมอ
จะเป็นโรคเลื่อนเหมือนป๋าแต่มาทีไรยิ้มหน้าบานทุกที
ม๊วฟฟฟฟฟฟฟ
big smile

#13 By se7enbeam (27.55.154.116|27.55.154.116) on 2014-03-06 23:11

ถ้าคิดว่าป่วยละก็ แกไม่มีทางหายแน่
โรคอย่างนี้กินยาก็ไม่ช่วย ยิ่งใกล้กันแบบนี้ อาการจะทรุดหนักเร็วขึ้นจนน่าเป็นห่วง
อินี่ป่วยจะสิบปีละเป็นหนักขึ้นทุกวัน

จียงที่บอกจะชวนเพื่อนเบ้นั่นจริงอะเปล่า แกล้งพูดให้รู้ว่าอยากไปดู
หลงดวงตาคู่นั้นเหมือนกัน เป็นผู้ชายที่ตาชวนให้มองมาก
ที่เค้าไม่กล้าสบตาเพราะเค้าเขินจนไม่กล้ามองมากกว่าที่จะกลัวมั้ง

อยากบอกให้รู้ว่าเรารอคุณได้เสมอ
จะเป็นโรคเลื่อนเหมือนป๋าแต่มาทีไรยิ้มหน้าบานทุกที
ม๊วฟฟฟฟฟฟฟ
big smile

#12 By se7enbeam (27.55.154.116|27.55.154.116) on 2014-03-06 23:10

ถ้าคิดว่าป่วยละก็ แกไม่มีทางหายแน่
โรคอย่างนี้กินยาก็ไม่ช่วย ยิ่งใกล้กันแบบนี้ อาการจะทรุดหนักเร็วขึ้นจนน่าเป็นห่วง
อินี่ป่วยจะสิบปีละเป็นหนักขึ้นทุกวัน

จียงที่บอกจะชวนเพื่อนเบ้นั่นจริงอะเปล่า แกล้งพูดให้รู้ว่าอยากไปดู
หลงดวงตาคู่นั้นเหมือนกัน เป็นผู้ชายที่ตาชวนให้มองมาก
ที่เค้าไม่กล้าสบตาเพราะเค้าเขินจนไม่กล้ามองมากกว่าที่จะกลัวมั้ง

อยากบอกให้รู้ว่าเรารอคุณได้เสมอ
จะเป็นโรคเลื่อนเหมือนป๋าแต่มาทีไรยิ้มหน้าบานทุกที
ม๊วฟฟฟฟฟฟฟ
big smile

#9 By se7enbeam (27.55.154.116|27.55.154.116) on 2014-03-06 23:08

cry
กรีดร้อง  อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
น้องหมาอัพ คิดถึงอะ  ดีใจที่สุด ^^
เข้าเรื่องๆๆๆ ย้อนวันวาน 555+  น้องจีแบบมึนคะลุกมึน
นายเลี้ยงโอเค ตกลงไปกับเค้าง่ายไปปะลูก เล่นตัวก่อนๆๆๆ
แต่แบบคนนี้ชเว ซึงฮยอนอะ น้องหมาแทบจับน้องจีถวายตัวให้
แล้วแบบน้องจีแอบชม  ดวงตาคู่นั่นมันดำสนิทน่าหลงใหล
โอ๊ยยยยยยยยยยยย เปิดรูปพี่ท็อปจ้องตาดีมั้ย
แหมมมม น้องจีไม่น่าเกิดสติกลับมาไม่งั้นโดนจุ๊บไปแล้ว
แต่แบบว่า.....หอมแก้มหน้าห้องอันนี่มันเขินกว่าอีกนะ อ๊ายยยยยยยยยยยยย
ไม่ลากเข้าห้องเลยละพี่ท็อป >< (นี่คิดอะไร)

#7 By TemG_vipz.cr7 (101.51.242.49|101.51.242.49) on 2014-03-05 21:59

อันดับแรกขออนุญาต ...กรี๊ดดดดดดดดดดดดดฟวาสหก่ดาสวกหองยกหนฟมหกสแมงวหกสดาวฟสกดาหกวสาดสวกหาด
หมาอัพพพพพพพพพพพพพพพพพ หมาอัพพพพพพพพพพพพพพพพพาสกห่ดฟาหกสวด่สากหด่
.
.
โงร้ยยยยยยยยยย น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกก
อ่านจบแล้วขนลุก สงสัยจะป่วยตามไอหมา  
น่ารัก ต่างคนต่างหลงสเน่กันและกัน งือออออออ
ชอบจียงแบบซึนๆ น่ารัก ไอหมาก็ตื๊อๆ น่ารัก งือออออออ น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โอ๊ย น่ารัก แล้วไปขโมยหอมแก้มเค้าเฉยยยย งือออออออออ จียงไม่ทุบตีด้วยอะ เขินมากสินะ แอรรรรรรร๊
ฮอลลลลล ไอการที่จียงส่งข้อความไล่คนโรคจิตนี่แปลว่ายืนฟังเขาหัวเราะอยู่อีกฟากของประตูสินะ สินะ สินะ ง่าาาาาาาาาา น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
อ่านจบแล้วรู้สึกป่วยจริงๆ สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเบย แอร๊
ขอบคุณพี่โต๋มากนะคะะะะ รักกกกกกกกกก

#6 By Ibib on 2014-03-05 15:34

เห้ย!! มันเป็นอะไรที่เซอร์ไพรสมากอ่ะ 
อารมณ์แบบอย่างอ่านฟิคยิ้มๆซักตอน 2ตอน
เปิดเข้ามาเพื่อจะเลือก แต่มาเจอว่าเพิ่งอัพฟิค
โอ๊ยดีใจอ่ะ อารมณ์ดีขึ้น 50% 55555
พออ่านจบก็กลายเป็นคนบ้า นั่งยิ้มกับหน้าจอไปเลยจ้าcry น่ารักอ่ะ อิหมามันแพรวพราวตลอดๆๆ
แกอย่ามาอ้างว่าแกป่วยนะ แกมันไอ้หื่นต่างหาก
แล้วแกก็น่าอิจฉาด้วย ลวนลามจียงได้ตลอด 
เค้าหวงนะtongue
ขอบคุณสำหรับฟิคน้า 

#5 By kimdajin (180.183.186.239|180.183.186.239) on 2014-03-05 09:56

55555555 
ตลกจริง
แล้วมันเขิน มันนน่ารักมากอ่ะ
โอ๊ยยย
บอกไม่ถูก
พี่ท็อปเต๊าะจีสุดๆ
แน่นอนว่าถ้าจีชอบท็อปอยู่แล้วด้วยนะ
คงไปไหนไม่รอดอ่ะ
ไม่แปลกใจที่ในวันนี้จีรักท็อปมากอ่ะ
อ่านแล้วมันฟินจริงๆๆๆๆๆ

#4 By mintaname on 2014-03-05 09:45

คิดถึงฟิคหมาสุดดดดดดดดดดดดดดดดดด อ่านแล้วยิ้มได้ทุกที สาีภาพเลยว่าเข้ามาดูทุกวันเผื่อจะอัพ คริคริ วันนี้สมหวังสุดๆไปเลยยยยยย อัพบ่อยๆนะคะะะะะ ฉลองโมเม้นแฟนมีทที่ยุ่น มันน่ารกจนบอกไม่ถูก ขอบคุณสำหรับฟิคคะ ^^

#3 By (202.28.62.104|202.28.62.104) on 2014-03-05 03:17

คิดถึงฟิคหมาสุดดดดดดดดดดดดดดดดดด อ่านแล้วยิ้มได้ทุกที สาีภาพเลยว่าเข้ามาดูทุกวันเผื่อจะอัพ คริคริ วันนี้สมหวังสุดๆไปเลยยยยยย อัพบ่อยๆนะคะะะะะ ฉลองโมเม้นแฟนมีทที่ยุ่น มันน่ารกจนบอกไม่ถูก ขอบคุณสำหรับฟิคคะ ^^

#2 By (202.28.62.104|202.28.62.104) on 2014-03-05 03:16

#1 By Sahaphap (27.145.16.54|172.16.0.234, 172.16.0.234, 127.0.0.1, 27.145.16.54) on 2014-03-04 14:50