[OS] That kiss

posted on 20 Mar 2014 19:23 by pphelpz-bbfic in dog, Oneshot
 

Title: 
That kiss 
Fandom: Bigbang [T.O.P x G-Dragon] 
Author: P.helpz
Rating: PG-13
Inspirational quote : เล่นกับหมา หมาเลียปาก... 
 
Author's note : 

เคยมีคนบอกว่าเรื่องนี้ สองคนนี้จูบกันบ่อยมาก 555555
จริงๆน่าจะเพราะไม่เขียนถึง nc มันเลยสิ้นสุดที่จูบมากกว่า ใครอยากจินตนาการต่อก็ตามสบายเลย
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้จึงอุทิศให้การจูบของจีท็อป อย่างไม่มีเหตุและผลใดๆ 

 
 
 
 
.
 
 
.
 
 
.
 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

“ส่งตรงนี้แหละ”

 

“ไหนบ้านนาย?”

 

“บอกให้โง่สิ” 

 

จียงปากร้าย เรื่องนี้เขาชักจะชินแล้ว ซึงฮยอนจอดรถตามที่อีกคนบอกให้หมู่บ้านแห่งหนึ่ง เป็นครั้งแรกที่เขาได้มาส่งจียงถึงที่บ้านหลังจากไปเดทกัน ถ้าจียงได้ยินคงโวยวายนี่ไม่ใช่เดทซักหน่อย เราแค่ไปช็อปปิ้ง ดินเนอร์ แล้วก็ฟังเพลงที่คลับกันต่ออีกหน่อย แต่ก็เอาเถอะ จะเรียกอะไรมันก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญเท่ากับการที่ได้ไปด้วยกัน

 

 

เข้าเดือนที่สี่แล้วที่ชเวซึงฮยอนตามจีบควอนจียง ใครๆก็รู้ เขาน่ะนะ กล้าประกาศว่าจีบคนนี้อยู่อย่างเปิดเผย อย่างว่ามันทำให้คนอื่นรู้เห็นและไม่กล้าเข้ามายุ่งกับเจ้านี่ แน่นอนว่าควอนจียงไม่ง่ายเลย แรกๆ เขากลัวว่าตัวเองจะเบื่อคนเล่นตัวไปซะก่อน แต่สุดท้ายก็ยืดยาวมาจนถึงตอนนี้ ที่จียงยอมไปไหนมาไหนด้วย ยอมให้จับมือ เลี้ยงข้าว หรือแม้แต่จูบ

 

 

‘มึงจีบไอ้จียงจริงปะเนี่ย.... มันหยิ่งจะตาย ไม่สนใจมึงหรอก เกาะมึงกินของฟรีไปงั้นแหละ’ เขาจำคำพูดของพี่เท็ดดี้ได้แม่น ที่มีความห่วงใยต่อเขาอย่างยิ่ง ถึงจียงจะชอบของฟรี แต่ความสัมพันธ์ของเราก็ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย หมอนั่นไม่เคยขอให้เขาเลี้ยงเลย มีแต่เขาที่เสนอตัว และซึงฮยอนก็ชอบที่เป็นแบบนั้น เพราะทุกครั้งที่เขาเลี้ยงข้าว จียงจะต้องหาเรื่องเลี้ยงขนมอร่อยๆ คืนเขาทุกที แล้วเราก็จะได้อยู่ด้วยกันนานขึ้นเหมือนวันนี้

 

 

“คราวหน้่าไม่เอาร้านแพงๆแล้วนะ ถึงนายจ่ายฉันก็ไม่ชอบ ถ้าจะกินก็ต้องหารสอง ไอ้พวกชเวนี่พิมพ์เงินเองได้กันเหรอไง” บ่นเป็นหมีกินผึ้งพลางเอื้อมมือไปหยิบถุงช็อปปิ้งที่เบาะหลัง 

 

“ฉันอยากให้นายประทับใจนี่”

 

พุดตรงไปตรงมาซะจนจียงต้องหยุดมอง แล้วก็อมยิ้ม น่ารักนักแหละ “เว่อร์น่ะ แค่ไปกินข้าว”

 

“ไม่ใช่แค่กินข้าวซักหน่อย...”

 

“ไม่รู้เว้ย ไปแล่ว..”

 

ร่างสูงเอื้อมมือไปจับมือเล็กก่อนที่อีกคนจะเปิดประตูรถจนเจ้าตัวต้องหันมามองอย่างแปลกใจ เขาโน้มหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกชิดแผ่นแก้ม มือที่จับดึงให้อีกคนเข้ามาใกล้กว่าเดิม

 

กลิ่นน้ำหอมที่คุ้มเคยเหลือเพียงจางๆ ในตอนนี้ รวมกับกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆที่เพิ่งดื่มมา แต่แค่นั้นก็เพียงพอ จียงไม่ผลักเขาออก แถมไม่ร้องโวยวาย จนต้องกดจมูกลงไปอีกอย่างห้ามไม่ได้ 

 

 

ดวงตาสีใส จ้องตาเขาไม่หลบเลยสักนิด ตอนที่ซึงฮยอนละตัวออกมา แก้มขาวฝาดสีชมพูจนซึงฮยอนอยากจะทำอะไรๆให้มากกว่่าเดิม 

 

“ทำไมถึงไม่ผลักอออกอะ...”

 

เขาเห็นแต่ดวงตาที่เขาชอบกะพริบช้าๆ ไม่กี่ทีเป็นคำตอบ จียงไม่ได้ทำหน้าตาโมโห แล้วก็ไม่ได้ยิ้ม จนเดาความคิดไม่ถูก ถึงจะสบตากันอยู่อย่างนี้ 

 

“อย่ายอมใครแบบนี้อีกนะ”

 

ซึงฮยอนรู้ว่าจริงๆ เขาไม่มีสิทธิ์พูดแบบนั้น แต่เขาคงทนไม่ได้ถ้าจียงไปยอมให้คนอื่นทำอะไรก็ได้อย่างตอนนี้โดยไม่ขัดขืนสักนิด รับประกันเลยว่าเจออย่างนี้เข้าไป ไม่มีใครอดทนหยุดแค่ตรงนั้นได้หรอก 

 

ร่างเล็กขยับตัว ซึงฮยอนเกือบจะถอยออกตอนที่ปลายจมูกเราชนกัน ใจเขาแกว่งเป็นบ้าเลยตอนที่จียงขยับหน้าอยู่ใกล้ๆ ก่อนที่สัมผัสอุ่นนิ่มที่ข้างแก้มจะทำให้เขาสติกระเจิง และทุกอย่างก็แทบจะหยุดนิ่ง ตอนที่อีกฝ่ายกดจูบมาที่ปากเขา

 

 เราเคยจูบกันแล้ว จูบที่ลึกซึ้งกว่านี้ จูบที่รุกเร้า และทำให้เขาละลาย แต่นี่ไม่ใช่จูบแบบนั้น มันเป็นแค่สัมผัสบางเบา ไม่มีอะไรเกินไปความอุ่นร้อนที่ได้สัมผัสกัน เหมือนจูบของเด็กม.ปลายที่ใสซื่อ

 

จียงละออกไป เขาเห็นฟันขาวกัดลงที่ริมฝีปากนั่นเบาๆ ก่อนเจ้าของจะเปล่งเสียงออกมา

 

 

“เพราะฉันชอบนาย...”

 

 

“….”

 

 

“…ชอบมาก”

 

 

 

ซึงฮยอนกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก เกือบจะก้มลงไปจูบที่ปากนั่น ปากบางที่เอาแต่พูดว่าชอบเขามาก สุดท้ายก็บังคับให้ตัวเองกดจูบไปที่ขมับของอีกฝ่ายแทน 

 

 

“ฉันรู้... ฝันดี ควอนจียง”

  

 

.

 

.

 

.

 

 

 

.

 

 

 

 

 

“ทำไมวันนั้นถึงไม่จูบฉัน”

 

“วันไหน”

 

“วันนั้นไง บนรถ”

 

“วันที่แกจูบก่อนอะเหรอ?”

 

“ย๊า!! เค้าไม่เรียกว่าจูบนะ”

 

“งั้นเรียกว่าจุ๊บ”

 

จุ๊บก็จุ๊บ.... จียงขยับตัวเข้าไปใกล้คนที่นั่งพิงหัวเตียง ซึงฮยอนมองมาอย่างแปลกใจ 

 

“ฉันคิดว่าแกจะจูบฉันซะอีกวันนั้น”

 

“เรายังไม่ได้คบกันเลย”

 

“เสียศักดิ์ศรีเป็นบ้า”

 

“พูดอะไรเนี่ย?”

 

จียงถูกดึงให้เข้าไปนั่งใกล้กว่าเดิม “แกมันไม่เข้าใจหรอก” คืนนั้นเขานอนไม่หลับเลย เขาไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะชอบใครสักคนได้มากขนาดนั้น จนพูดออกไปจนได้ แต่หมอนี่กลับบอกว่า

 

“ฉันรู้ ฝันดี ควอนจียง” ซึงฮยอนแกล้งทำเป็นกดริมฝีปากมาที่ขมับ เหมือนวันนั้นไม่มีผิด หมอนี่จำได้

 

จียงหน้างอ มองคนตรงหน้ากลับไป 

 

“ฉันรู้ ฉันรู้ รู้ตลอดแหละ รู้อะไรไม่ทราบ”

 

“รู้ว่าควอนจียงอยากให้จูบ”

 

“แต่แกก็ไม่ทำ” ซึงฮยอนหัวเราะออกมา เขาพูดต่อ “คืนนั้นฉันเอาแต่คิดว่า จริงๆแล้วแกก็ไม่ได้ชอบฉันสักเท่าไหร่หรอก... แกไม่รู้หรอกว่ามันว้าวุ่นใจขนาดไหน ไม่ชอบเลย”

 

ซึงฮยอนยังคงไม่ยอมตอบ ดึงจียงให้ขึ้นไปนั่งตัก “ตอบมาเดี๋ยวนี้ชเวซึงฮยอนนนน!”

 

 

“เพราะฉันอยากให้จียงนอนคิดถึงกันไง... แล้วก็ทำสำเร็จด้วย”

 

 

“……”

 

 

“แล้วถ้าวันนั้นฉันจูบลงไปจริงๆ มันก็คงไม่หยุดแค่จูบ”

 

 

.

 

 

จียงโน้มตัวเข้าไปใกล้ แนบจูบลงไปที่ริมฝีปากนั้นแผ่วเบา เหมือนที่ทำคืนนั้น แล้วก็ถอยออกมา 

 

“ควอนจียง”

 

คงมีแต่เขาที่รู้ว่าซึงฮยอนเรียกชื่อเขาเต็มยศแบบนั้นเพราะอะไร จียงได้แต่อมยิ้ม เขารู้สึกขอบคุณ ที่ตอนนั้นซึงฮยอนทำแบบนั้น เขารู้ เราอาจจะมีอะไรกันในคืนนั้นก็ได้ เราอาจจะตกลงคบกันวันนั้น แล้วก็อาจจะไม่ได้คบมาจนถึงปีที่สามแบบนี้ 

 

จียงทำเหมือนเดิมอีกครั้ง ตอนที่เขาถอนตัวออกมา เป็นซึงฮยอนที่ประกบปากลงมาซ้ำ รุกเร้ารุนแรงเหมือนหมาป่าขยุ้มเหยื่อ จนเขาต้องล้มไปลงนอนหงายบนเตียง กลายเป็นชเวซึงฮยอนที่เป็นฝ่ายคุมเกม แขนเรียวลอยเคว้งกลางอากาศ ก่อนจะยกขึ้นโอบรอบลำคอคนด้านบน

 

 

ซึงฮยอนรู้ดี ว่าเขาต้องการอะไร เมื่อไหร่ และเขาก็รู้ว่าหมอนี่ต้องการอะไรเหมือนกัน

 

 

จียงตอบรับจูบอย่างเต็มใจที่สุด

 

 

 

คนเราก็ต้องมีวิธีมัดใจแฟนกันบ้าง

 

 

 

 

 

 

 
.
 
 
.
 
.
 
 
END
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ตามมอ่านopen-mounthed smile
ตามมอ่านopen-mounthed smile
รารู้แล้วว่าฟิคของพี่แตกต่างจากฟิคของคนอื่นตรงไหน สารภาพว่าฟิคนึ้คือฟิคเรื่องแรกที่อ่าน เพราะเห็นคนเค้าพูดถึงกันเยอะมาก ก่อนหน้านี้ที่คอมเม้นไปเลยไม่รู้ว่า ฟิคเรื่องนึ้มันแตกต่างจากของคนอื่นยังไง แต่พอไปอ่านดูแล้วก็สัมผัสได้ว่า เรื่องนี้ที่แต่งมันเสนอมุมมองให้เห็นความรู้สึกข้างในของทั้ง 2ฝ่าย ซึงฮยอนรู้สึกยังไงก็ถูกบรรยายาออกมา จียงรู้สึกยังไงออกมา แล้วมันก็ไม่ว่ากลายเป็นความบังเอิญรึเปล่าที่คนอ่านก็มีความรู้สึกแบบเดียวกันกับความรู้สึกของซึงฮยอนและจียง มันเลยทำให้ฟิคเรื่องนี้เป็นเหมือนตัวแทนบรรยายความรู้สึกของคนอ่านไปด้วย อย่างน้อยก็เรานี่แหละ เหตุผลนี้มั้งมันเลยทำให้รู้สึกเราใกล้ชิดกับตัวละครมาก จนอดคิดไม่ได้ว่านี่คือตัวควอนจียงตัวจริง นี่คือตัวชเวซึงฮยอนตัวจริง มันเลยไม่แปลกที่จะทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังทำความรู้จักตัวจริงผ่านฟิค เลยทำให้รู้สึกเหมือนรักสองคนนี้ใหม่ๆเลยแหละ นี่ไม่เว่อนะคะ แต่เราเป็นพวกที่ไม่ได้อ่านฟิคเยอะมาก เพราะหาเรื่องที่โดนใจยาก แต่ขอบอกตามตรงเลยว่า เรื่องนี้มันอับดับ 1 ในใจเลย อ่านบ่อยกว่านิยายที่ซื้อมาอีก อาจจะเพราะอิมเมจตัวละครด้วย แต่ไม่ใช่อย่างเดียว เพราะพี่เพิ่มสีสันตัวละครจนทำให้ชอบได้ขนาดนี้ ขอบคุณที่เพิ่มสีสันโลกที่สดใสของจีท๊อปให้นะคะ รักนะ <3

#10 By (113.53.112.208|113.53.112.208) on 2014-05-18 18:03

รารู้แล้วว่าฟิคของพี่แตกต่างจากฟิคของคนอื่นตรงไหน สารภาพว่าฟิคนึ้คือฟิคเรื่องแรกที่อ่าน เพราะเห็นคนเค้าพูดถึงกันเยอะมาก ก่อนหน้านี้ที่คอมเม้นไปเลยไม่รู้ว่า ฟิคเรื่องนึ้มันแตกต่างจากของคนอื่นยังไง แต่พอไปอ่านดูแล้วก็สัมผัสได้ว่า เรื่องนี้ที่แต่งมันเสนอมุมมองให้เห็นความรู้สึกข้างในของทั้ง 2ฝ่าย ซึงฮยอนรู้สึกยังไงก็ถูกบรรยายาออกมา จียงรู้สึกยังไงออกมา แล้วมันก็ไม่ว่ากลายเป็นความบังเอิญรึเปล่าที่คนอ่านก็มีความรู้สึกแบบเดียวกันกับความรู้สึกของซึงฮยอนและจียง มันเลยทำให้ฟิคเรื่องนี้เป็นเหมือนตัวแทนบรรยายความรู้สึกของคนอ่านไปด้วย อย่างน้อยก็เรานี่แหละ เหตุผลนี้มั้งมันเลยทำให้รู้สึกเราใกล้ชิดกับตัวละครมาก จนอดคิดไม่ได้ว่านี่คือตัวควอนจียงตัวจริง นี่คือตัวชเวซึงฮยอนตัวจริง มันเลยไม่แปลกที่จะทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังทำความรู้จักตัวจริงผ่านฟิค เลยทำให้รู้สึกเหมือนรักสองคนนี้ใหม่ๆเลยแหละ นี่ไม่เว่อนะคะ แต่เราเป็นพวกที่ไม่ได้อ่านฟิคเยอะมาก เพราะหาเรื่องที่โดนใจยาก แต่ขอบอกตามตรงเลยว่า เรื่องนี้มันอับดับ 1 ในใจเลย อ่านบ่อยกว่านิยายที่ซื้อมาอีก อาจจะเพราะอิมเมจตัวละครด้วย แต่ไม่ใช่อย่างเดียว เพราะพี่เพิ่มสีสันตัวละครจนทำให้ชอบได้ขนาดนี้ ขอบคุณที่เพิ่มสีสันโลกที่สดใสของจีท๊อปให้นะคะ รักนะ <3

#9 By (113.53.112.208|113.53.112.208) on 2014-05-18 18:02

จำเป็นต้องเข้ามารบกวนทางการคอมเม้นท์เพราะไม่มีช่องทางติดต่อน้องทางอื่นได้น่ะค่ะ ได้แต่เป็นนักอ่านเงา(หมายรวมถึงทวีตด้วย55อ่านเป็นเล่นไม่เป็น) ทำที่อยู่สมัยสั่งฟิกหายอีกต่างหาก ตอนนี้ทนไม่ไหวก็เลยต้องเข้ามาบอกว่าอยากแสดงความยินดีตั้งแต่รู้ว่าเรียนจบจนเริ่มทำงานแล้ว ทวีตก็ได้อ่านมั่งไม่ได้อ่านมั่งตามความประสงค์ของเจ้าของคงไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัดนะคะ ขอแสดงความยินดีและเป็นกำลังใจให้อีกครั้งค่ะ

#8 By soonorlater (223.207.251.154|223.207.251.154) on 2014-03-31 18:12

*สะบัดมือไปมารอบตัว*
โอ้ยๆๆๆ จั๊ดๆๆๆๆๆๆ จุ๊ดๆๆๆๆๆ
โอ้ยสติเสียแล้วววววว ไร้สติมากกกกก
โมเม้นที่จียงพูดว่าฉันชอบนายนี่อีพี่ท็อปมันตายยังวะ
ทำไมเราอ่านเอาเรายังจะตายเลยวะ
โฮ้ยยยยยยยยยย
ถ้าควอนจียงมาพูดว่าซารังเงใส่เราจะตายม้อยยยย
ทำไมเขินงี้ ทำไมจียงน่ารักขนาดนี้
ทำไมพี่ท็อปไม่ปล้ำไปเลยเล่าาาาาาา
แต่ปล้ำวันหลังก็น่ารักกก ฮรื้อออออออออ
ชอบคู่นี้จางงงงงงงงงงงงงง
อีพี่ท็อปแม่งโคตรจะเล่ห์เหลี่ยม จียงคิดว่าตามพี่ท็อปทัน จริงๆคือมึงไม่ทันหรอกกกกกกก
ดูพี่ท็อป โอ้ยยยยยยยย รู้ไปหมดว่าต้องทำอะไรกับจียงตอนไหนแล้วจะได้จียงแบบไหน เกลียดดด
ปล.ซานฮาาาาาาาาา

#7 By kty (124.122.110.29|124.122.110.29) on 2014-03-28 17:12

โอโมๆๆๆๆ โอเอ็มจี โอเอ็มจี 
กรี๊สกร๊าสสสสสสสสสสสสสสส
ตอนนี้ทำเอาเสียสติไส้บิดไส้ม้วน
แงงงงงงงงงงงงง
เขินนนนนนนนนนนนนนนน
โอเค ร้ายกาจทั้งคู่ ฮูยยยยยยยย
จะตายแล้ว เขินง่าาา ไม่รู้จะเขินไรนักหนาแต่เขินง่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
น่ารักที่สุดในโลกกกก
ขอบคุณนะค้าาาาาาาาาาาาาาาาาา

#6 By Ibib on 2014-03-21 23:55

อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ฉันรู้ ควอนจียง  โหยยยยยยยยยยยยยยย
สองคนนี้ฟีลแบบ..สดวกหาเวสกาหเ่หาร
บรรยายไม่ถูกเลย รู้แค่มันชอบมากกกกกกกกกกกก
ดูมีอะไรๆ ดีอะ  วิธีมัดใจแฟน
ไม่จูบเพราะอยากให้อีกคนคิดถึง โหยยยยยยยย
กรี๊ดเหอะกรี๊ด  แล้วน้องจีบอก เพราะฉันชอบนายมาก
อิพี่ท็อปคุมเกมทันทีเลย  โหยหวน เขินแทนพี่ท็อปได้ปะ
แล้วก็นะเรียกเต็มยศ ควอนจียง เสร็จเลยเสร็จ
นำเกมโดยมิสเตอร์ทีโอพี

#5 By TemG_vipz,cr7 (101.51.247.109|101.51.247.109) on 2014-03-21 20:38

อร๊ายยยยยย
วิธีมัดใจแฟนของสองคนนี้ อิชั้นอยากจิบ้าตายยยยยยย
อ่านแล้วเขินมากกกกกกกกกก
ร้ายทั้งคู่อ่ะ แม้ซึนทั้งคู่ก็ตาม
ไม่อยากจิคิดต่อ แต่ก็คิด
รักขนาดนี้
ท็อปต้องถนอมจีมากๆแน่
น่าอิจฉาาาาาาาาาา
นางได้แฟนดี
จะบอกว่าทั้งคู่เลือกได้ดีก็ไม่ใช่
เพราะต่อให้ดีแค่ไหน ถ้าไม่ใช่ ก็คือไม่ใช่
ต่อให้แย่แค่ไหน ถ้าใช่ก็คือใช่
อ่านแล้วรักคู่นี้เพิ่มขึ้นๆทุกที
จากเดิมก็รักมากอยู่ละ
อิอิ

#4 By mintaname on 2014-03-21 17:17

ง่าาาาา เมื่อวานพึ่งดราม่าเรื่องซานฮา(ดราม่าอยู่คนเดียว 5555) วันนี้ฟิคอัพ ใช้รูปซานฮา ย๊ากกกกก ยิ่งคิดถึง นี่ดีใจ แงงงงง คิดถึงน้องหมา ชอบความสัมพันธ์คู่นี้มากกกกกกกก มากๆๆๆๆเลย อะไรคืออ่านไปยิ้มจนแก้มจะแตก ชอบที่จียงมันรุกก่อน แล้วพอซึงฮยอนรุกบ้าง ย๊ากกกกก นางยอม แล้วอะไรคือการที่นั่งอ่านฟิคอยู่เพลงเกย์จากทีวีที่เปิดตั้งไว้บรรเลงมาเฉยเลย 555555 ขอบคุณที่อัพ (เร็วกว่าที่คิด 555) สู้ๆน้า ชอบเรื่องนี้ที่สุดเยยยย

#3 By (113.53.126.68|113.53.126.68) on 2014-03-21 10:33

( *\\\*)~* น่ารักมากกกกกกทั้งคุนควอนจี และคุนชายชเว จีกล้ารุกอ่ะนะ5555
แต่คุนชายชเวคือ ลุคนี้ดูอบอุ่นอ่ะ ทำให้จียงแลดูน่าทะนุถนอมยิ่งกว่า

#2 By (110.168.207.229|110.168.207.229) on 2014-03-20 23:56

(ซานฮาาาา T_T) 
ชอบความสัมพันธ์ของจียงกับท็อปที่เป็นแบบนี้ที่สุดเลยยย จะบุคลิก นิสัย ความคิดอะไรมันก็น่ารักไปหมดด
อมยิ้มตอนที่จียงบอกฉันชอบนาย เขินฉุดๆ   ชอบที่่สองคนนี้รู้่ว่าตอนไหนควรพอไม่พอ ควรจะหยุดอยู่แค่ไหน ความสัมพันธ์มันเลยพอดีๆไม่ขาดไม่เกิน

#1 By J.WALKING on 2014-03-20 21:13