[OS] Littlest Things

posted on 02 Jun 2014 00:26 by pphelpz-bbfic in dog, Oneshot
 
 
แจ้งข่าว* ใครที่ยังสนใจรวมเล่ม vol.1 นั้น ส่งความประสงค์มาได้ที่ pphelpz@hotmail.com นะคะ 
ถ้ามีจำนวนมากพอ อาจจะรีปริ๊นท์ให้อีกรอบค่า
ส่วน vol.2 นั้นนนน ตราบใดที่ GD&TOP vol2 ยังไม่ออก... 55555
 

Title:
Littlest Things
Fandom: Bigbang [T.O.P x G-Dragon] 
Author: P.helpz
Rating: PG-13
Inspirational quote : เล่นกับหมา หมาเลียปาก... 
 
Author's note : คิดถึงจีท็อปฉุดๆ
 
.
 
.
 
.
 
 

 

 

 

จียงสะดุ้งเฮือกกลางดึก นอนตัวแข็งทื่อ ตอนที่รู้สึกถึงน้ำหนักจากอีกฝั่งของเตียง 

 

หลังจากเรียนจบเขาก็อยู่บ้านคนเดียว บ้านเดี่ยวที่อยู่มาเป็นสิบปีตั้งแต่เรียนมัธยม แม่ไปอยู่เชจูกับพ่อแล้ว และเขาขอย้ำอีกครั้งว่าเขาอยู่คนเดียว

 

จียงรู้สึกถึงไอร้อนที่แผ่นหลัง ขยับตัวหยุกหยิกอยู่กับผ้านวมผืนหนา จนกระทั่งได้ยินลมหายใจสม่ำเสมอจากทางท้ายทอย เขาถึงได้ยันตัวลุกขึ้นนั่งหันไปมองไอ้คนบุกรุก ยกมือขึ้นกะจะฟาดหน้ามันไปสักทีแต่ก็ยั้งมือได้ทันเมื่อคิดได้ว่าง่วงเกินกว่าจะชวนใครสักคนหาเรื่องตอนตีสองแบบนี้ 

 

ชเวซึงฮยอนยังอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตที่ใส่ไปทำงาน มีเรื่องที่มันไม่อาบน้ำก่อนนอนมาให้ด่าอีกเรื่องในตอนเช้า สาบานได้จียงไม่เคยให้กุญแจ หรืออนุญาตให้มันมาหาที่บ้านดึกๆดื่นๆแบบนี้เลย แต่นี่คือชเวซึงฮยอน มีเหรอมันจะฟัง มันไปเอากุญแจมาจากไหนก็ไม่รู้ ครั้งที่แล้วที่มันแอบเข้ามาเกือบทำเอาเขาหัวใจวายตาย

 

“หลับแล้วเหรอ?”

 

เออ แม่งไม่ตอบนะ จำไว้

 

ซึงฮยอนทำงานแล้ว ไม่เหมือนเขาที่เตรียมตัวเรียนต่อ หมอนี่เลิกงานดึกๆดื่นๆแบบนี้ประจำ ช่วงนี้เราก็ไม่ค่อยจะได้เจอกันหรอก... จียงเลื่อนมือไปคลึงคิ้วหนาที่กำลังขมวดให้คลายออก แถมด้วยจูบที่เปลือกตาไปอีกหนึ่งที ไงล่ะ...โรแมนติกขนาดไหน ถ้าตื่นอยู่ไม่ทำหรอกนะ

 

สอดตัวลงไปนอนในผ้าห่มเหมือนเดิม ไม่กอดไอ้ซึงฮยอนเพราะมันไม่อาบน้ำ หลับตาลงไม่ทันไรก็เจอลมหายใจร้อนๆมากวนอีกจนได้ มันเลื่อนมาตั้งแต่หน้าผาก แก้ม และลงไปถึงคอ จียงยกมือขึ้นสูง ฟาดลงไปที่กลางหลังมันดังอั่ก ไอ้คนบุกรุกนอนแน่นิ่งไม่ลุกขึ้นมากวนอีกเลยทั้งคืน

 

.

 

.

 

 

“ทีหลังไม่ต้องมาเลย ถ้าจะมาแล้วก็ไปทำงานแต่เช้าแบบเนี้ย!!”

 

“แค่ได้นอนกอดเมื่อคืนฉันก็โอเคแล้ว”

 

“ฉันไม่โอเค!!!”

 

ซึงอยอนเดินเข้ามาใกล้ ยื่นมือมาลูบหัวเขาที่ยังนั่งอยู่บนเดียงหลังจากเหวี่ยงไปเมื่อกี้ ส่วนเจ้าตัวอะนะ อาบน้ำเสร็จแล้วพร้อมจะเดินออกจากบ้านไปทุกเมื่อ

 

“ก็แกไม่ยอมย้ายไปอยู่ด้วยกันนี่นา”

 

“ไม่ย้าย!”

 

“แล้วก็มางอแงว่าไม่มีเวลาให้”

 

“ก็มันจริงมั้ยล่ะ”

 

“ไม่จริงอ่ะ จียง ไปอยู่ด้วยกันเหอะนะ”

 

“ไม่ไปเว้ย”

 

“เล่นตัวจริงเลย”

 

“ไปไหนก็ไปเลยไอ้เวร!! ไม่ต้องมาหาอีกเลยนะ!!”

 

มาหาว่าเขาเล่นตัวแบบนี้ได้ยังไง รับไม่ได้อ่ะ ซึงฮยอนหัวเราะร่า จนต้องปาหมอนใส่หน้ามันไปซะที น่าหงุดหงิดชะมัด

 

หลังเรียนจบ เขาก็ออกจากหอพี่เบคกี้มาอยู่บ้าน ส่วนไอ้คุณชายชเว หม่อมแม่ของมันก็ซื้อคอนโดให้เป็นรางวัล เขาเคยไปมาแล้ว คอนโดกว้างกลางเมืองราคาไม่รู้กี่ล้าน เห็นแล้วมันอิจฉาจนจี๊ดใจจริงๆ ถ้าเขาขอเสี่ยควอนบ้างก็คงจะได้เหมือนกันหรอกนะ...ได้ไปอยู่เชจูอะดิ

 

“ถ้าแกไม่ไปอยู่ด้วยจริงๆ ฉันก็ว่าจะย้ายมาอยู่บ้านแก”

 

“ประสาทปะ มีคอนโดดีๆ ใกล้ที่ทำงาน แล้วจะมาอยู่บ้านชานเมืองงี้อะนะ”

 

“จียง อย่ามาทำเป็นไม่เข้าใจหน่อยเลย”

 

“ไปทำงานเลยไป”

 

“ไล่แบบนี้ฉันเสียใจนะ”

 

จียงยิ้มขำออกมา ก่อนที่มอร์นิ่งคิสจะเริ่มต้นขึ้น ซึงฮยอนรุกเร้าจนเราทั้งคู่ต้องล้มลงไปนอนบนเตียง แหงล่ะ แต่ก่อนเราจูบกันทุกวัน ไม่ใ่ช่อาทิตย์นึงเจอกันครั้งสองครั้งอย่างนี้ 

 

“พอ …เดี๋ยวก็สาย”

 

“ควอนจียงนี่เองที่ทำให้ฉันเสียการเสียงาน”

 

“เออ ฉันทำ ทำแน่...แล้วยังอยากให้ไปอยู่ด้วยอีกเหรอ​?”

 

“แกนี่มัน...”

 

“….”