[OS] Until Whenever

posted on 03 Apr 2015 01:23 by pphelpz-bbfic in dog, Oneshot
 
Title: Until Whenever
Fandom: Bigbang [T.O.P x G-Dragon] 
Author: P.helpz
Rating: PG-13
Inspirational quote : เล่นกับหมา หมาเลียปาก...
 
Author's note : ไหนๆบิ๊กแบงก็คัมแบคแล้ว เราก็คัมแบคพร้อมอปป้า!!
 
 
 

 

 

 

 

 

จียงนั่งเท้าคางที่พนักพิงโซฟา น้ำท่ายังไม่ได้อาบ มองเจ้าของห้องที่เสื้อผ้าหน้าผมพร้อมเตรียมออกไปทำงาน ยืนทำอะไรก๊อกแก๊กอยู่ในครัวไม่พูดไม่จา

 

ไม่พูดไม่จามาตั้งแต่เมื่อคืน

 

ตื่นมาก็ยังไม่พูด

 

ขอให้ไอ้ซึงฮยอนน้ำลายบูด

 

 

“ซึงฮยอน”

 

ลองเรียกไปงั้นเผื่อจะตอบ 

 

คนถูกเรียกเปิดตู้เย็นหยิบนมมาเทใส่แก้ว เตรียมยกขึ้นดื่มยามเช้า... 

 

(ปั้ก!) 

 

หมอนอิงบนโซฟาลอยไปโดนแก้วที่ถืออยู่ จนของเหลวสาดกระจาย น้ำนมสีขาวกระฉอกเลอะทั้งหน้าทั้งเสื้อผ้า ซึงฮยอนหันมามองเจ้าของฝีมือ

 

 

จียงคลี่ยิ้มหวาน

 

 

“ย๊า!!! ควอน! จี! ยง!”

 

“นึกว่าเป็นใบ้ไปแล้ว”

 

ซึงฮยอนหน้ามุ่ย เราประสานสายตากันร่วมนาที เขารู้ว่าซึงฮยอนไม่พอใจเรื่องเมื่อคืน แต่ก็คุยกันแล้วนี่นา แล้วจะมางอนแบบนี้ได้ไง ใช่เรื่องที่จียงต้องมาตามง้อเหรอ ไอ้การที่เขาได้ที่เรียนที่อังกฤษแล้วเนี่ย

 

“นิสัยเสีย”

 

“นี่ด่าฉันเหรอ?”

 

“เออดิ”

 

“ไอ้ซึงฮยอน!!”

 

“มันเลอะหมดเลยไม่เห็นเหรอเนี่ย? นี่ต้องไปทำงานนะ”

 

“สมน้ำหน้า”

 

อยากทำหน้าบึ้งดีนัก ซึงฮยอนไม่ตอบ เทนมใส่แก้วอีกรอบ จียงนึกแปลกใจที่มันใจเย็นกว่าที่คิด ก่อนจะรีบลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นท่าไม่ดี ตอนที่มันเดินเข้ามาใกล้พร้อมนมในมือ 

 

 

เรารู้จักกันดี เพราะงั้น

 

 

วิ่งหนีเข้าห้องนอนปิดประตูดังปัง

 

 

“ควอนจียง ออกมาเดี๋ยวนี้”

 

“ออกให้โง่สิ”

 

“….”

 

“….”

 

“ออกมาแล้วจะหายโกรธ”

 

ไอ้บ้านี่...

 

ซึงฮยอนไม่ใช่คนโกรธรุนแรงอะไรหรอกนะ แต่ถ้ามันโกรธเราก็จะไม่ได้คุยกัน ทั้งที่อยู่ด้วยกัน นอนเตียงเดียวกัน แล้วมันก็น่าอึดอัด

 

“ไม่อะ แกจะเอานมราดฉัน รู้หรอกน่า!”

 

“เอามากินเอง! ใครจะนิสัยเหมือนเด็กห้าขวบเหมือนแก”

 

มันด่าเขาอีกแล้ว 

 

“ไม่เปิดโว้ย ไปทำงานเลยไป ชิ่วๆ”

 

“ฉันจะเปลี่ยนเสื้อผ้า”

 

“….”

 

“จียง เปิด จะไปทำงานสายแล้วนะ”

 

ไม่สนุกเลย ไอ้ซึงฮยอนที่ทำเสียงดุเหมือนพ่อแบบนี้ เล่นเอาเขารู้สึกผิดขึ้นมาอีกเรื่อง แค่เรื่องไปอังกฤษก็ยังไม่เคลียร์กันเลยเพราะมันไม่ยอมคุย มีเรื่องใหม่มาให้โมโหอีกแล้ว 

 

จียงยอมเปิดแต่โดยดี หน้าหงอยอย่างสำนึกผิด......ซู่... นมสีขาวเย็นเฉียบราดลงมาตั้งแต่หัว ไหลลงมาที่หน้า คอ จนเลอะไปทั้งตัว จียงยืนนิ่งรับกรรมที่ตัวเองก่อไว้้ จ้องหน้าคนตรงหน้ากลับ เสียงดุแบบนั้น แล้วมายิ้มเยาะเย้ยแบบนี้คืออะไร

 

 

“ไอ้ซึงฮยอนนนนนนนน!!!!!!!”

 

 

“แกเริ่มก่อนเองนะ”

 

เขาบอกแล้ว เขารู้จักมันดี เขาเลวยังไงไอ้ซึงฮยอนก็เลวอย่างนั้น ศีลเราเสมอกันน่าดู แล้วสุดท้ายก็เลอะเทอะทั้งคู่ บ้าที่สุด จียงยกมือขึ้นปาดของเหลวตรงหน้า กลิ่นนมสดคละคลุ้งไปหมด เขาอยากจะร้องไห้ ยังดีนะที่เป็นนมจืด 

 

“พรมห้องเลอะหมดเลย ฉันเป็นคนทำความสะอาดนะ ไอ้สารเลวซึงฮยอน”

 

“จ้างแม่บ้านสิ”

 

เจ้าของห้องพูดแค่นั้นก็ดึงตัวจียงเข้าไปในห้องน้ำ เปิดฟักบัวล้างผมล้างตัวให้เขาหน้าตาเฉย จียงยอมยืนนิ่งๆ ไม่เอะอะโวยวาย คิดถึงฝ่ามืออุ่นๆ ของหมอนี่ ที่เมื่อวานไม่แตะตัวกันเลยด้วยซ้ำ ให้ตายเถอะ

 

“เดี๋ยวก็ไปทำงานสาย” 

 

“ยังไงก็สายแล้ว ช่างเถอะ”

 

“หายโกรธแล้วเหรอ?”

 

“หายแค่หนึ่งในสาม”

 

“ถ้าฉันยอมให้เอานมมาราดอีกสองครั้ง จะหายโกรธทั้งหมดมั้ย?”

 

เขารู้ว่ามันเป็นคำถามปัญญาอ่อน แต่ก็ทำให้ซึงฮยอนยิ้มให้จนได้ จียงอยากให้มันหายโกรธจริงๆ ถึงพูดแบบนั้น เขาไม่แน่ใจว่ามันโกรธเรื่องอะไร จียงแค่ไปเรียนต่อ ไม่ได้ไปทำอะไรผิดมาสักหน่อย แต่ก็ดูเหมือนอีกคนจะไม่พอใจสุดๆ ตั้งแต่เมื่อคืน

 

คนตัวสูงปิดน้ำ หยิบผ้าขนหนูมาซับตัวให้ ความห่วงใยแบบนี้เขาคุ้นเคยดีจนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต มันไม่ใช่การกระทำของคนโกรธกัน

 

“เป็นเด็กดีสิ แล้วจะหายโกรธ”

 

คำพูดแบบนี้จียงพูดออกจะบ่อย...พอได้ยินอีกคนพูดบ้าง มันก็ยังไงไม่รู้...

 

“เด็กดีต้องไปอังกฤษอยู่ดี”

 

“อย่าเพิ่งพูดเรื่องนั้นได้มะ ยังทำใจไม่ได้อะ”

 

ร่างสูงเดินออกจากห้องน้ำ เปิดตู้หาเสื้อผ้าตัวใหม่ออกมาเปลี่ยนให้ตัวเอง จียงเดินไปประกบข้้างๆ ถ้าไม่พูดกันให้จบเขาจะไม่ยอมให้มันไปทำงานจริงๆ ใครจะทนอยู่กับความอึดอัดเป็นวันๆได้

 

“ปีเดียวเอง”

 

“นานจะตายชัก”

 

“ไหนบอกว่าถ้าฉันไป แกจะไปเยี่ยมบ่อยๆไง”

 

“ก็พูดไปงั้น ค่าเครื่องบินโคตรแพง”

 

“ทุเรศชะมัด นี่คิดจริงนะเว้ยว่าจะไปหาอะ!!”

 

“ต้องกู้แม่อีกอะดิ”

 

“กู้แม่ก็ต้องทำ!!”

 

ซึงฮยอนหัวเราะออกมา ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนหยิบกระเป๋าเตรียมจะออกไปทำงาน ไอ้บ้านี่ ถึงจะไม่โกรธ แต่ก็ไม่ยอมคุยกันให้จบจริงๆด้วย ทำไมต้องเลี่ยงกันด้วยอะ สุดท้าย ควอนจียงไปยืนดักรอที่หน้าประตู เฝ้าไม่ให้มันหยิบรองเท้าไปใส่

 

“ซึงฮยอน ฉันจะไม่อยู่ปีนึง”

 

“บอกว่าไม่อยากฟังไง...”

 

“ตอนนั้น ห้ามมีคนอื่นนะ”

 

..

“ห้ามให้ใครมาอยู่ห้องนี้แทนฉัน”

 

..

“ห้ามเมาด้วย”

 

..

“ห้ามคุยกับนูน่าที่ออฟฟิศด้วย”

 

“ไม่เคยคุยสักหน่อย...”

 

 

“ต้องรอฉันนะ”

 

 

ดวงตาสีน้ำตาลของจียง แวววับเหมือนอย่างเคย แต่ประกายขึงขังเหมือนตอนนี้ไม่ได้มีทุกวัน

 

“ทำไมต้องมาพูดอะไรจริงจังขนาดนี้เนี่ย”

 

“เพราะมีคนโง่ที่ไม่ยอมคุยให้รู้เรื่อง คุยแบบอ้อมๆ มันก็ไม่เข้าใจ ก็ต้องมาพูดตรงๆ แบบนี้แหละ ฉันไม่สบายใจ ไม่ได้อยากไปอยู่ไกลๆ ฉันหวงนาย หวงความรักของเรา ไม่อยากให้มันพังเพราะเรื่องนี้ ไม่อยากให้มางอนกันเพราะเรื่องแบบนี้ แต่มันคือความรับผิดชอบ ฉันไปเรียน ไม่ได้ไปเที่ยวเล่น ไปอยู่คนเดียวต่างประเทศมันน่ากลัวจะตาย เลยอยากให้นายเป็นกำลังใจให้แทนที่จะมางอนแบบนี้”

 

 

“….”

 

“โอเค จบ รู้เรื่อง ไปทำงานได้”

 

พูดจบก็ยอมถอยออกมาจากประตู กำลังจะเดินเข้าด้านในห้องก็โดนคนตัวโตคว้าตัวหมับเข้าให้ ซึงฮยอนล็อคคอเขาไว้ด้วยแขนข้างเดียว

 

“ควอนจียงที่พูดจาตรงๆ นี่น่ากลัวชะมัด ตกใจหมดเลย” 

 

“ก็แกไม่ยอมฟัง”

 

“ฟังแล้วนี่ไง”

 

“อยากไปทำงานก็ไปเลยไป จะไปนอนต่อ! ต้องตื่นแต่เช้ามาง้อคนนี่ทรมานชิบ”

 

พูดไปแบบนั้น แต่อ้อมกอดของซึงฮยอนแบบนี้ก็เยี่ยมที่สุด จนอยากให้มันลาหยุดมานอนกอดเขาทดแทนเมื่อคืน 

 

“เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนอนด้วยนะ เปียกแบบนี้”

 

“รู้น่า”

 

“จียง”

 

“อะไร”

 

“ฉันเข้าใจแล้ว... อย่ากังวลไปเลย”

 

กว่าจะเข้าใจได้ งี่เง่าที่สุดเลยชเวซึงฮยอน

 

“บอกแล้วไง จียงจะอยู่ที่ไหนก็คือคนรักของฉัน ไปเรียนให้สนุก อยู่ที่นั่นให้มีความสุข แล้วกลับมาเล่นกันแบบเมื่อกี้อีก”

 

“เทนมราดตัวนี่เค้าไม่เรียกว่าเล่นหรอกนะไอ้สารเลว อย่าให้เผลอฉันจะเอาคืน”

 

 

“แล้วจะรอ”

 

 

ซึงฮยอนจูบมาที่ขมับย้ำคำตอบ แต่จียงรั้งอีกฝ่ายให้มารับจูบจริงๆ ที่ปาก ช่างเป็นมอร์นิ่งคิสที่ดีเหลือเกิน อบอุ่นอ่อนหวานและคุ้นเคยจนซึงฮยอนไม่อยากนึกถึงวันที่จียงไม่อยู่ด้วย

 

 

“ฉันกลับมาเอาคืนแน่” 

 

 

แววตาเจ้าเล่ห์และอ้อดอ้อน ทำเอาซึงฮยอนต้องกดจูบไปเบาๆ อีกที

 

 

.

 

.

 

 

“พร้อมนมรสกล้วย... เอาให้เหนียวตัวตายไปเลยไอ้เลว”

 

 

 

 

เขาคงคิดถึงจียงน่าดู

 

 

 

 

 

 

 

END

http://ask.fm/pphelpz
https://twitter.com/pphelpz_ 
#ฟิคหมา
 
แล้วเจอกันนะคะ ขอบคุณค่าา
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

โอ้ยยยยยยยยยย เขิน  โอ้ยยยยยนั่งอ่านแล้วยิ้มแก้มแตก ชอบโม้เม้นแบบนี้ จียงน่ารักอ่า ทำไมเวลาอ่านที่ไรก็รู้สึกว่าจียงทำอะไรๆก็น่ารักไปหมด ขอบคุณนะค่า

#8 By pak (223.205.130.98|223.205.130.98) on 2015-05-30 22:28

งือออออออออออ ไม่เอาดิ ไม่ไปอังกฤษได้มั้ย ปีนึงเลยนะ ช่วงหลังๆมา จียงดูขี้เหงา ขี้หึง แล้วก็หวงอิหมาเอามากๆเลย ถ้ามันไปอยู่คนเดียวจะทำไง
ส่วนอิหมามันก็บ้าๆบอๆแบบนี้มานานแระ ช่างมัน
(อินี่รำเอียงเห็นๆ 555555)

คิดถึงฟิคหมาจังเลย ผู้ชายจะคัมแบคแล้ว แถมตอนนี้พี่ท็อปก็เล่นโซเซียลแระ หวังว่าจะได้อ่านฟิคหมาอีกเรื่อยๆ เช่นกันนะคะ  
ขอบคุณค่ะcry cry

#7 By kimdajin (112.142.13.199|112.142.13.199) on 2015-04-21 10:29

งือออออออออออ ไม่ได้อ่านนานแล้ว คิดถึงอ่ะะะะะะะะะะะะ ,___________, น่ารักจังรุย จียงก็ยังเป็นจิยง(ของโต๋) น่ารักแสนซนขี้อ้อน แต่มาคราวนี้พูดตรงขึ้นจนพี่ท้อปตกใจ 55555 อีพี่ท้อปก็หล่ออยู่ได้ ขนาดนึกภาพตอนเอานมราดจียงแล้วยิ้นยิ้มชั่วๆก็ยังหล่อ พฮริือออออออออออออออออ แล้วที่ว่าไม่มีตังนี่ไม่น่าจริง พอจียงบอกเมื่อคืนนี่คือรีบหาตังบินไปส่งแล้วสินะะะะะะะะะะะะะะ คนอะไรรรรรรรรรรรรรรรรร
น่ารักมากๆๆๆๆคิดถึงคู่นี้มากๆๆ ฮรือออ
แต๊งกิ้ววว

#6 By kai on 2015-04-20 10:30

งื้อออออ จียงไปอังกฤษ~
ตั้งปีนึงแน่ะ แงๆๆๆ
แต่เค้าง้องอนกันน่ารักอ่าาา
นึกสภาพที่ทั้งสองคนโดนนมนี่แบบว่า
น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกก
อารมเหมือนเด็กๆหยอกกันจริงๆ
แต่ก็เป็นเด็กที่หยอกล้อกันได้มุ้งมิ้งตามประสาคนรักนิดๆ
ไม่เลี่ยน ไม่จืดชืด ชีวิตสองคนนี้ดูสนุกดีล่ะเกิน อิอิ
แต่จียงคงเหงาแย่ที่ไม่มีหมาโง่ๆซื้อบื้อๆอย่างซึงฮยอนกวนใจเนี้ย เฮ้อออออ กลัวควอนเหงา .......


ส่วนซึงฮยอนคงไม่ต้องห่วงมากเพราะยังไงๆเด๋วก็หาทางกู้แม่บินไปหาจียงอยู่ดี 5555555555 ควอนไม่ต้องห่วงน้าาาา ยังไงๆซึงฮยอนมันขาดเจ้าของไม่ได้หรอก 5555 มันขี้เหงาาาาาา


#5 By madamKwon on 2015-04-08 02:22

โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
น่ารักอะ คจย.โหมดนี้ หวง หึง พูดออกมาเลยลูกน่ารักที ่สุดให้หมาได้ดีใจ จิตใจพองโตมั้งนะ
แต่คืออัลไล ราดนมใส่หัวกันแต่เช้า
ไหนพี่บอกไม่ใช่เด็ก 5 ขวบไง
อ๋ออออ มันอาจจะเป็นโปรโมชั่นของคู่นนี้ อาบน้ำนมให้คนที่คุณรักสิคะ
แต่สภาพมันอาจจะฮาร์ดคอตามประสาคู่ไปหน่อย
น้องจีไปจริงๆ หรอลูก ตั้งปีนึงอะ หมาคงเหงา หงอยมากแน่ๆ เลย T^T

#4 By temg_vipz.cr7 (101.51.197.209|101.51.197.209) on 2015-04-07 10:21

โอ๊ยยยยย
อย่าไปได้ไหมมมมมมมม
จียงเหมือนก้าวไปข้างหน้าเรื่อยๆเลยอะ
แต่ยังไงห้ามทิ้งไอหมาไปไหนนะ
ปีเดียวเท่านั้นแล้วรีบกลับมาละ
ไม่รู้ไอหมาจะอยู่คนเดียวได้ป่าว
ตัวติดกันแต่ไหนแต่ไรแล้ว 
อยู่คนเดียวในสถานที่เดิมๆที่เคยมีอีกคนอยู่ 
แต่จีคงใช้ความพยายามมากเหมือนกันไปอยู่ที่ไกลๆคนเดียว
เอ็นดูทั้งคู่เลย
เอาเหอะ ปีเดียว แปปเดียวเอง หรออออ?
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
ระหว่างนี้เราไปดูแลไอหมาให้ก็ได้นะจียงงงง
วิ่งงงงงงงงงงง

#3 By mintaname on 2015-04-05 09:26

โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ
จียงจะไปแล้วอะ TOT ไมานะ
แล้วซึงฮยอนละต้องคิดถึงจียงมากๆแน่เลย  
ชอบท่อนนี้มาก
“ซึงฮยอน ฉันจะไม่อยู่ปีนึง”

“บอกว่าไม่อยากฟังไง...”

“ตอนนั้น ห้ามมีคนอื่นนะ”

..
“ห้ามให้ใครมาอยู่ห้องนี้แทนฉัน”

..
“ห้ามเมาด้วย”

..
“ห้ามคุยกับนูน่าที่ออฟฟิศด้วย”

“ไม่เคยคุยสักหน่อย...”


“ต้องรอฉันนะ”
จียงน่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก  
ตลกพี่ท็อปอะ
“ควอนจียงที่พูดจาตรงๆ นี่น่ากลัวชะมัด ตกใจหมดเลย” 
5555555555555ตกใจหมดเลย5555 
ขอบคุณที่เขียนฟิคหมาน่ารักๆหวานๆมาให้อ่านนะคะ

#2 By maintopbb (171.96.186.94|171.96.186.94) on 2015-04-03 13:45

ใจหายวับบ แล้ว...แล้ว....แล้วววว จะมีโมเม้นที่อังกฤษมั้ยอ่ะ
แล้ว...แล้ว....แล้วววว จะอยู่ยังไงอ่ะ ตั้งปีนึง เชียวนะ ปีนึงเลยหรอ
1 ปี!!! น้ำตาพรากกกกกกกกกกกกก

จริงๆปีเดียวมันก็ไม่ได้เยอะอะไร แต่สองคนนี้อยู่ด้วยกันบ่อยขนาดนั้น
เรียนจบยังไม่จากกันเลย นี่ต้องห่างกันแล้วจริงๆๆๆอ่ะ ฮือออ
จียงจะไปเมื่อไหร่ T-T ขอซักตอนที่สนามบินด้วยนะ ทำใจไม่ด๊ายยยยย

รู้สึกช่วงหลังๆซึงฮยอนปากจัดแปลกๆ มันกล้าเถียงจียงอ่ะ ให้ตาย
มันด่าจียงด้วยยยยยยยยยยยยยยย! ปากจัดๆๆๆๆ แง้
ตอนที่เล่นราดนมนั้นยังกะเด็ก สาบานว่าทำงานแล้ว?
แต่ก็น่ารักดีค่ะ คนรักที่เป็นทั้งเพื่อน แล้วก็เป็นแฟนที่คอยห่วงแบบนี้
หาไม่ได้ง่ายๆนะเนี่ย เพราะงั้นจียงเลยหวง...หวงความรักของเรา
ชอบคำนี้ของจียงจัง เห็นไม่ได้บ่อยๆเลย....
จียงที่จริงจังแบบนั้น ที่เคยซึนๆแบบนั้น ฮือออ

ซึงฮยอนคงทำใจไม่ได้ใช่ป่ะล่ะเลยยังไม่พร้อมคุย
แต่หารู้ไม่ว่าทำให้จียงอึดอัด เพราะเป็นเรื่องของมันเอง
"กู้แม่ก็ต้องทำ!!" โอ๊ยยย ฮาร์ดคอร์ไปปปป๊
555555 แต่อีกนัยก็บอกว่าจียงอยากเจอซึงฮยอน อยากให้ซึงฮยอนไปหาน้าา
ยังไงก็.....ถ้าไปแล้ว ก็....ฮืออ เศร้าจริงนะเนี่ย แต่ดีใจกะจียงคนเก่งด้วย
อีกคนมีงานทำ อีกคนได้เรียนต่อ เพอร์เฟคใช่มั้ยล่าาา

อือ...ปีเดียวเอง ปีเดียวว
จียงวันนี้เป็นอะไรที่ทำให้เราใจสั่นหมดเลย
ทั้งหวง ทั้งห่วง สั่งห้ามเมา ให้ดูแลตัวเอง ห้ามคุบกับคนอื่น ห้ามให้ใครเข้าห้อง
จียงแบบนี้...จียง....น่ารักกกกกกกกกกกก น่ารักมากกกกๆๆๆๆๆๆ ของับปากที แอร๊

ท้ายที่สุด อปป้าจะคัมแบค แต่ก็ยังไม่คัมแบคง่ายๆซ้ากกะที แต่ฟิคหมามาแย้ว
เย้ๆๆ ขอบคุณที่ยังอยู่กันมาตลอด ยาวๆแบบนี้ไปเลยน้าา
เปิดช่องทางโซเชียลขนาดนี้แล้วด้วย คริๆ

#1 By (180.183.211.231|172.16.0.108, 180.183.211.231) on 2015-04-03 03:00