[OS] Wait for me to come home

posted on 26 Jul 2015 03:16 by pphelpz-bbfic in dog, Oneshot
 
Title: Wait for me to come home
Fandom: Bigbang [T.O.P x G-Dragon] 
Author: P.helpz
Rating: PG-13
Inspirational quote : เล่นกับหมา หมาเลียปาก...

Author's note : ไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆค่ะจุดนี้ *ชักใบเรือ

 

 

 

 

 

 

 

เวลาผ่านไปไวหยั่งกะติดปีก อีกสองวันจียงก็ต้องไปอังกฤษแล้ว

 

 

หนำซ้ำพรุ่งนี้มันก็ต้องไปหาเสี่ยควอนกับแม่ที่บ้านก่อนไปสนามบินอีก เอาเป็นว่าเราสองคนเหลือเวลาอยู่ด้วยกันอีกหนึ่งคืน 

 

 

หัวใจซึงฮยอนคนนี้เหมือนจะแตกสลาย 

 

 

ฮือออ

 

 

 

ส่วนจียงน่ะเหรอ ตั้งแต่ตื่นเช้ามา ก็จัดกระเป๋าก๊อกแก๊กเดินวนไปทั่วห้องอยู่ครึ่งค่อนวัน ในวันสุดท้ายแบบนี้... ซึงฮยอนได้แต่นอนบนเตียงมองมันทำนู่นทำนี่ จนตกบ่ายก็ถูกมันบังคับให้พาไปซุเปอร์มาเก็ตซื้อของใช้ที่ยังขาดอีก เยี่ยมจริงๆ 

 

 

เขารับหน้าที่คอยเข็นรถเข็นตาม เพิ่งจะได้รู้ว่าของกินของใช้ส่วนใหญ่ที่มันมาซื้อวันนี้คือซื้อเพื่อตุนไว้ที่ห้องเขาเอง ถึงมันจะห่างไกลจากคำว่าพ่อศรีเรือนใดๆ ทำกับข้าวก็ไม่เป็น แต่ก็ดูแลเขาดีตลอดเลย สุดท้ายซึงฮยอนก็ใช้เวลาอีกชั่วโมงครึ่งในซุปเปอร์มาร์เก็ตเพื่อมองตามแผ่นหลังเล็กๆนั่น ได้ค่าตอบแทนคือเบียร์หนึ่งแพคที่เราจะดื่มด้วยกันคืนนี้

 

 

ระหว่างเดินกลับบ้าน

 

 

“จียง...”

 

“ว่าไง”

 

“เปล่า...”

 

“อะไรวะ”

 

“เรียกเฉยๆอะ กลัวไม่ได้เรียกอีกนาน”

 

 

จียงทำหน้ายี้ แต่ก็้เเห็นหรอกนะว่าแอบยิ้ม 

 

 

“เฟสไทม์ไปหาทุกวันด้วยนะ”

 

“ทำเหมือนตอนจีบใหม่ๆเลยปะ?”

 

“อันนั้นก็ถี่ไป”

 

 

เราพูดกันเหมือนจียงไปเที่ยวแคมป์กับที่คณะหนึ่งสัปดาห์งั้นล่ะ เขาเคยจิตนาการว่าถ้าใกล้ถึงวันที่จียงต้องไป ตัวเขาเองจะตีโพยตีพายเว่อร์วังน่ารำคาญแบบที่มันชอบด่าขนาดไหน แต่เอาเข้าจริงกลับไม่เป็นอะไรเลย แมนๆเตะบอล โค่ดเท่อะ บอกเลยว่ามันต้องประทับใจมาก 

 

 

เฮ้อ 

 

 

“ควอนจียงเนี้ยน้า...”

 

 

ซึงฮยอนพึมพำเสียงเบา คนข้างๆขยับเข้ามากอดแขน ออเซาะสุดๆอะ รู้หรอกว่าแกล้งทำ

 

 

เฮ้อ

 

 

อีกตั้งนานแน่ะกว่าจะได้มาเดินซื้อของที่ซุปเปอร์มาเกตด้วยกันแบบนี้อีก

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

 

เสียงเปิดกระป๋องเบียร์ดังเป๊าะ ยื่นมาตรงหน้าซึงฮยอน ก่อนจียงจะเปิดให้ตัวเองอีกหนึ่งกระป๋อง เราไม่ได้มานั่งกินเบียร์กับพื้นริมระเบียงแบบนี้กันบ่อยๆ เพราะลมแรงจะพาให้ป่วยเปล่าๆ แต่เอาเถอะ วันนี้จียงอยากจะทำอะไรก็ทำ ซึงฮยอนได้แต่นั่งพิงกำแพง จ้องหน้าอีกคนไม่วางตา จนมันต้องเอามือมาปิดตาเขาไปทีข้อหาเป็นโรคจิต

 

 

“ไปบอกลายองเบกับพี่ๆ มาบ้างยัง”

 

“ไปหายองเบมาเมื่อวาน เดี๋ยวพี่ดองอุคไปเจอที่สนามบิน”

 

ยองเบต้องคิดถึงแกแน่เลย โตมาด้วยกันขนาดนี้”

 

“เดี๋ยวนะ ฉันไปปีเดียว ตอนอยู่มหาลัยก็ไม่ได้เจอกันบ่อยไม่เห็นมันจะเป็นไรเลย”

 

“มันไม่เหมือนกันอะ คือตอนนั้นไม่ได้เจอกันแต่ก็รู้ไงว่าอยู่ตรงไหน แต่นี่แบบ...”

 

“นี่พูดถึงยองเบหรือพูดถึงตัวเองเนี่ย?”

 

“…..”

 

“กากจริง...กาก”

 

“เออ กาก”

 

 

จียงหัวเราะสะใจอย่างที่สุดอะ

 

 

“ฉันไปปรึกษาพี่ที่ออฟฟิศ มีแต่คนมาแชร์ว่าเวลาคู่รักที่รู้จักต้องมีคนนึงไปเรียนต่อทีไร ต้องเลิกกันทุกทีเลย แบบ 80%”

 

“เออ คงงั้น แม่ง”

 

จียงต้องไปชอบฝรั่งชิคๆ แน่เลยอะ ชิคๆ ฮิปเต้อ แบ่บบ คนยุโรปนี่สเปคแกเลย” 

 

ก็ถ้าแกมีคนอื่นก่อนอะนะ

 

ใครจะมี....”

 

เขาทิ้งหัวไปซบบนไหล่เล็กๆของควอนจียง คนที่ตัวเล็กกว่าเขาตั้งเยอะ แต่ก็เข้มแข็งอย่าบอกใครเลย ดูดิ ขนาดไปอยู่ต่างบ้านต่างเมือง วันสุดท้ายแบบนี้ยังนั่งกินเบียร์สบายใจเฉิบ แฟนใครเนี่ย เท่โคตร

 

 

 

 

.

 

 

เบียร์หมดไปแล้วหกกระป๋อง

 

 

“ซึงฮยอนนนนนนนน ฉันไปพรุ่งนี้แล้วน้าาาาา” 

 

“อือๆ ไปพรุ่งนี้ไง”

 

“แถมพรุ่งนี้เช้าต้องกลับบ้านก่อนอีก ฮือออ ใครจะตื่นเช้าไหวว”

 

“งั้นก็ไปนอนกันเถอะ พรุ่งนี้แกต้องตื่นเจ็ดโมงนะ ปะ จียง”

 

“ซึงฮยอนนนนนนนน”

 

 

จียงเบะหน้าเหมือนจะร้องไห้ แต่ก็ไม่ได้ร้องจริงๆ โคตรตลกเลย แถมขยับเข้ามานั่งซะชิดกอดแขนเขาไว้แน่นอีกต่างหาก

 

 

“เมาแล้วงี้ทุกทีเลย...”

 

เมานิ้ดดดดเดียวเอง”

 

“อ๋อเหรอ....”

 

“ซึงฮยอนนนนนนน”

 

“เรียกทำไมเนี่ย”

 

“เรียกเฉยๆอะ กลัวไม่ได้เรียกอีกนาน”

 

เลียนแบบคำพูดเขาเมื่อบ่ายเฉยเลย

 

“ย่าห์ ควอนจียง”

 

“เรียกทำไมเนี้ย?”

 

 

ถ้าขืนยังนั่งคุยกะมันอยู่แบบนี้ทั้งคืนก็ไม่จบอะพูดจริงๆ ซึงฮยอนเกือบจะถอดใจเรื่องใช้เวลาในคืนสุดท้ายให้คุ้มแล้วตัดสินใจลากมันเข้าไปนอนแล้ว แต่หันมาอีกทีควอนจียงก็จ้องเขาตาแป๋ว... 

 

 

“ฉันชอบนายจริงๆนะ จริงๆ”

 

“แค่ชอบเองเหรอเนี่ย? อยู่กันมาตั้งขนาดนี้”

 

“ชอบกับรัก ไม่เหมือนกันนะ” พาดคางมาที่ต้นแขนซึงฮยอน “ชอบ เพราะเป็นคนที่ทำให้รู้สึกดีอะ แบบ...อยากอยู่ด้วย อยากอยู่ใกล้ๆ”

 

 

ซึงฮยอนชอบรอยยิ้มมุมริมฝีปากแบบนี้ของจียง ชอบดวงตาสีน้ำตาลคู่นี้ที่กล้าจ้องมองมาเหมือนครั้งแรกที่เจอกัน 

 

 

เขาก็ชอบจียงที่สุด

 

 

“รัก แปลว่าไม่อยากต้องอยู่ห่างกันเลย”

 

 

น้ำตาคลอหน่วยจนจียงต้องใช้มืออีกข้างปาดออก ตาแดงก่ำเหมือนเด็กๆ ตั้งแต่ที่รู้ว่าจะต้องไปเรียนต่อ ไกลบ้าน ไกลครอบครัว จียงก็ไม่เคยโวยวายอะไรเลย เอาแต่บอกเขาว่าปีเดียวเอง เดี๋ยวก็ได้เจอกัน เขารู้ว่าจียงเข้มแข็งจริงๆ แม้แต่ตอนนี้ก็ตาม

 

 

"แกงอแงแบบนี้ฉันก็แย่สิ ไม่รู้จะปลอบยังไงเลยนะ"

 

 

รอยจูบกดมาที่ขมับ ซึงฮยอนดึงจียงเข้าไปซุกที่อก 

 

 

"ปีนึงแป๊บเดียวเอง อย่าเว่อร์น่า"

 

 

คำปลอบใจที่ก๊อปปี้คำพูดของจียงเมื่อสองเดือนก่อนมา ทำเอาโดนทุบอกมาหนึ่งทีข้อหากวนประสาท

 

 

คืนนั้นจียงอดน้ำตาไหลออกมาอีกไม่ได้ จนเสื้อของซึงฮยอนชื้นไปหมด

 

 

เรากอดกันจนถึงเช้า

 

 

 

 

 

.

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

4 เดือนผ่านไป

 

 

 

 

เชื่องช้าหยั่งกะเต่าคลาน

 

 

 

เขาติดต่อจียงไม่ได้มาครบ 24 ชั่วโมงแล้ว เป็นตายร้ายดียังไงก็ไม่รู้ ถึงได้สงบสติอารมณ์ด้วยการนั่งเปิดรายการวาไรตี้วันเสาร์ดู ใช่ วันเสาร์ วันเสาร์แบบนี้เราควรจะได้เฟสไทม์กันทั้งวันทั้งคืน... หรืออย่างน้อยก็สักมากกว่าสองชั่วโมง ไม่ใช่รอบละ 15 นาทีแบบที่เป็นอยู่ แต่ก็ติดต่อจียงไม่ได้แบบนี้

 

 

กระแทกช้อนลงไปที่ชามคอนเฟลคอย่างเสียอารมณ์ จนนมกระชอกโดนหน้าอีก โคตรหงุดหงิดเลยเว้ยยยย ซึงฮยอนวางชามไว้บนโต๊ะรับแขก ก่อนจะหยิบรีโมทขึ้นมาเปลี่ยนช่อง 

 

 

 

“บอกกี่ทีแล้วเวลาซื้อนมให้ซื้อแบบพร่องมันเนย นี่ซื้อแบบปกติมาอีกแล้วดิ?”

 

 

“…..” นี่รมณ์เสียจนเริ่มจะดูทีวีไม่รู้เรื่องละนะเนี่ย 

 

 

“แคลอรี่เพิ่มมาตั้งเยอะแน่ะ เรื่องแค่นี้เอง เลือกได้ก็เลือกหน่อยสิ”

 

 

 

เสียงงุ้งงิ้งรบกวนที่ข้างหูทำให้เขาต้องหันไปมอง ภาพเด็กหนุ่มคุ้นตากำลังตักคอนเฟลคเข้าปากกำลังส่งยิ้มให้เขาจากริมโซฟา

 

 

..

 

 

….

 

 

…..

 

 

“ควอน..จียง?”

 

 

“อันย๊อง”

 

 

“ควอน จี ยง!!”

 

 

“หิวอะ หิว ไปหาอะไรกินกันนะ”

 

“มาได้ไงเนี่ย ที่ติดต่อไม่ได้เพราะแอบมานี่ใช่มั้ย?”

 

“เซอร์ไพรส์ไง ไม่ดีใจหน่อยเหรอ?”

 

“ให้ตายเหอะ!! จียง!!”

 

“ไม่ตาย!! มาถึงอย่างปลอดภัย อย่างแช่งดิ!”

 

 

ซึงฮยอนทำท่าเหมือนจะด่าแต่ก็ด่าไม่ออก จนแขกของบ้านต้องเขยิบเข้ามาใกล้ อมยิ้มจนแก้มป่อง 

 

 

“เสี่ยควอนคิดถึง เลยออกตังค์ค่าเครื่องบินให้กลับมาฮอลิเดย์อาทิตย์นึง~นี่มาถึงก็ตรงมาหาก่อนเลยนะเนี่ย ใจดีฝุดๆอะ” 

 

“แล้วต้องไปหาเสี่ยควอนเมื่อไหร่?”

 

“พรุ่งนี้..”

 

“คืนเดียวเนี่ยนะ?”

 

สีหน้าเหมือนลูกหมาอดกินข้าวนี่มันตลกจริงๆ 

 

“มะรืนก็ได้”

 

“เฮ้อ...”

 

“อะไรวะ มาถึงนี่แล้วไม่บอกคิดถึงกันสักคำเลย ...ชเวซึงฮยอน?”

 

 

ในเสี้ยววินาทีที่จียงโดนหมาตัวใหญ่พุ่งตะครุบเข้าใส่ จูบแรกในรอบสามเดือน เขายอมรับว่ามันรุนแรงกว่าปกติ แต่ก็ให้อภัยได้ ร่างเล็กรู้สึกเหมือนจะจมลงไปในโซฟา ถ้าซึงฮยอนไม่ถอนตัวออกไปก่อน

 

 

“ฉันบอกคิดถึงทุกวัน อย่าทำเป็นไม่รู้หน่อยเลย”

 

 

จียงยันตัวขึ้นมานั่ง ยกมือขึ้นมาลูบใบหน้าคม ที่เห็นผ่านจอคอมจอมือถืออยู่ทุกวัน แก้มสากๆที่บ่งบอกว่าเมื่อเช้าเจ้าตัวไม่ได้โกนหนวดชวนให้คิดถึงตอนที่อยู่ด้วยกัน ก็พอรู้หรอกว่ายังไงเราก็ต้องได้เจอกันก่อนครบหนึ่งปี แต่แค่สี่เดือนมันก็ดูยาวนานกว่าที่คิด

 

 

ยาวนานจริงๆ

 

 

“จียง มองแบบนี้ฉันหวั่นไหวนะ”

 

 

ยิ้มหวานให้เจ้าของห้องแบบที่มันชอบ ขยับตัวเข้าไปสวมกอดอย่างเต็มรัก 

 

 

“คิดถึงที่สุดเลย~”

 

 

.

 

 

.

 

 

 

 

 

special

 

 

“อีกสามเดือนบินไปหาฉันบ้างนะ”

 

 

“ไม่มีตังค์อะ ตอนนี้ได้แค่ค่าตั๋วขาไปเอง”

 

 

“ไม่ไปก็ไม่ต้องไป”

 

 

“..…”

 

 

“เพราะฉันก็จะไม่กลับมา”

 

 

“เดี๋ยวๆๆๆ”

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

END

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ยุคทองของเรา!!
 
ยุคทอง!!!
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ฮืออออจียงงงงง จียงงงงงงงง ความจริงเรื่องนี้ทุกตอนเลยค่ะ ให้ความรู้สึกว่าจียงตามใจอีกคนมากกกก โฮวววว ร้องไห้ด้วยความปิติ ขอบคุณมากนะคะ จียงนี่แต่งกับท็อปได้มั้ยคะ เรายอม ฮือออออ ได้กันเถอะขอร้อง55555555 ขอบคุณที่มาเขียนฟิคแบบไม่หายไปเลยจริงๆค่ะ ความน่ารักอบอุ่นออกมาจากเรื่องจนรู้สึกได้เลย เราชอบมากกกก กอไก่แปดหมื่นล้านตัว

#12 By DDDRABBY (27.55.6.244) on 2015-12-17 10:23

?ถ้าฉันยอมให้เอานมมาราดอีกสองครั้ง จะหายโกรธทั้งหมดมั้ย?? วกากสกยกวทกวดบบกบกยาำสพย นี่ชอบเพราะมันน่ารักทุกบรรทัดเลยค่ะ ไม่ว่านานแค่ไหนก็ยังชอบฟิคของคุณอยู่ดี /เอามือปิดหน้าร้องไห้ เราชอบที่มันมีความเสมือนจริงอยูาในนั้นตลอดเวลา จียงขี้โมโห ขี้แกล้ง ขี้เอาแต่ใจ ซึงฮยอนที่ขี้เอาใจ ขี้น้อยใจ หล่อด้วย/ไม่เกี่ยว55555 แต่ชอบมากเลยค่ะ เมื่อไหร่รวมเล่มคะ แต่ไม่อยากให้จบเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ เราแอบหลงรักคุณมากหลายปีแล้ว เขิน555555 อยากให้เขียนเทมป์จีตลอดไปเลย ฮือ;-; เม้นตอนที่แล้วค่ะพอดีเม้นในตอนไม่ได้ ฮือ

#11 By DDDRABBY (27.55.6.244) on 2015-12-17 10:15

งื้อออออออออ งุงิงุ้งงิ้งกันน่ารักกกกก เปนใครจะไม่คิดถึงแฟนล่ะครัชชชชช อีกอย่างนี่มะหมาตัวโตครัชชชชไม่ใช่แค่แฟน ฮ่าๆๆๆๆเลยยิ่งคิดถึงหนักยกกำลัง 55555 ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ ไม่ได้เข้ามานานเลย เปิดมาเจอก็เจอฟิคน่ารักๆเบาๆก่อนนอน ... ????????????????????????

#10 By madamKwon on 2015-10-01 22:49

อ่านไปยิ้มไป มันน่ารัก มันเรื่อยๆ มันรู้สึกอบอุ่นมากอ่ะฟิคนี้ ขอบคุณมากนะค่าาา

#9 By feelgood (223.206.20.232|223.206.20.232) on 2015-08-11 02:18

หมายังอยู่ ไม่ได้เข้ามานาน จียงไปเมืองนอกซะล่ะ
ยังไงก็มาแปะทิ้งไว้เรื่อย ๆ นะ อย่าทิ้งกันไป

#8 By GdVip (101.109.140.77|101.109.140.77) on 2015-08-07 01:14

#7 By ทำไมเม้นไม่ได้ (101.109.140.77|101.109.140.77) on 2015-08-07 01:12

โอ้โหหหหหหห คิดไว้ว่าน้องหมาคงมาหลังปล่อยเพลงคัมแบค เร็วกว่าที่คิดไปอิกก ตื้นตันบอกไม่ถูกเลยค่ะ /น้ำตาคลอ #เดี๋ยว

ชอบจียงตอนเมามากๆๆ เพราะชอบที่ซึงฮยอนต้องคอยปลอบ จียงดูหมดฤทธิ์ดีค่ะ ก๊ากกกกก

ท้ายสุดคงเป็นอื่นไม่ได้....ยุคทองงงค่ะ ยุคทองของเรากลับมาแล้วค่ะ! #กำไม้พายแน่นมาก 5555555555555555

#6 By mwq (27.55.196.87|27.55.196.87) on 2015-07-27 02:39

เค้าสั่งให้บินไปยังจะมาขัดมาเถียงมาบ่นอะไร
ไม่ไปไม่มีตัง  แค่นี้ไม่พยายามหน่อยไง
จียงน่ารัก นี่ไปอ้อนพ่อใช่มั้ย

#5 By se7enbeam (180.183.242.204|180.183.242.204) on 2015-07-26 23:05

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ฟิคหมาอัพนี้มันดีใจยิ่งกว่าจีท็อปวอลทูอีกนะ ^^ (เว่อร์เกินไป)
ยุคทองคัมแบค จีท็อปอีสแบ็ค อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ขออนุญาตเวิ้นเว่อก่อนเข้าเรื่องนะ ><
ไรท์กลับมาพร้อมจีท็อปเลย คิดถึงที่สุด อิอิ
สี่เดือนกลับมาแล้ว กอดกันงี้คิดถึงที่สึดเลยยยยยยยยยยยยยยย
ทำไมสองคนนี้มันน่ารักงี้อะ ชเวซึงฮยอนคนกาก 55555555
บินไปหาน้องจีซะอีก 3 เดือนกู้ตังค์ออมม่า ไม่ก็เอาเก้าอี้ไปขายคะ
ยิ่งตอนเรียกจียง ละบอกกลัวไม่ได้เรียกอีกนานนี่คือนั่งยิ้ม แต่มันก็หน่วงนะ
ช่างมันตอนนี้น้องจีออนฮอลิเดย์คะ มีเวลากลับมาสวีทกับหมาต่อ เสี่ยควอนใจดีจังน้าาาาาาาาาาา
ปล.รอๆๆๆๆๆๆๆๆ หวังว่าไรท์จะมาถี่ๆ นะคะ ^^

#4 By temg_vipz.cr7 (101.51.206.161|101.51.206.161) on 2015-07-26 22:24

กร๊ากกกกกกกกกกกกก อร๊ากกกกกกกกกกกกก
อยากหัวเราะ เริงร่าาาาา อยากเต้นมากกกกกกก 555555
ดีใจฝุดๆๆๆๆอ่ะค่ะคุณพี่ ดีใจแบบ ดีใจมากกกกกกกกกกกกแบบมากกกกกกกกกกกกมากกกกกกกกเลยอ่าา
55555555555 ดีใจชริงๆ ดีใจค่อดดดดด
เรามารอพี่ทุกวันเลยตั้งแต่เห็นจีท๊อปคัมแบคเนี่ย
กลับมาอ่านวันละตอนสองตอนแบบ ต้องมีซักวัน~ ต้องมีซักวันแหละ~ 
แล้วก็เป็นวันเนนนนนน้ เกร้ดดดดดดด ลั่นนนน 55555
งืออ พี่คะ...จ..จียง..จียงน่ารักกกกกกกกกกกกกกกกก
น่ารักมากกกกกกกกกกกกน่ารักที่สุดในโลกกกๆๆๆเลย
ตอนเมาอ่ะตอนเมา อิบ้าๆๆ แบบ งื้อออ จีย๊งงง
เมาบ่อยๆๆเลย จับมอมมันบ่อยๆ ขี้อ้อนแบบนี้เนี๊ยะ ซึงฮยอนทนได้ไงว้า แข็งแกร่งมาก /ปรบมือออ
เป็นเรานี้คงแบบ จับฟัด จับ ่ิหพรนรห้่หน แม่มมม หมั่นเขี้ยวมาก ฮรืออ น่าร้ากกกกกกกก
ละเรียกทำไม ซึงฮยอนนนนนนน ซึงฮยอนนนน
เรียกอยู่นั่นแหละอิบ้า ฮือ เราจะเป็นบ้าเพราะมันอยู่แล้วเนี่ย
"ฉันชอบนายจริงๆนะ จริงๆ" คิดไงพูดคำนี้เนี่ย จียงเอ้ย จียงงงงงง ฮืออออ พี่โต๋ ไว้ชีวิตน้องเถอะ
ถ้าจียงจะน่ารักขนาดนี้นะ ซึงฮยอนทนได้ไง ทนได้งายยยยยยยย
เกือบเศร้าแล้ว วันนั้น วันที่กอดกันทั้งคืนนั้น...
ดีที่มี 4 เดือนต่อมา คิดถึงจียงฝุดๆๆๆ
ขนาดพี่ไม่ได้บรรยาย 4 เดือนที่พวกนี้มันห่างกันเรายังรู้สึกคิดถึงจียงเลย 
แบบ..คิดถึงอะ ละดูมาทำตัวน่ารักใส่สิ ดูดิ
มันไม่น่ารักไม่เป็นเร้อออออ 
นี่นึกหน้าอิหมาออกเลย ตอนมันเห็นหน้าจียงอ่ะ
เรียกซะแบบ ไม่อยากจะเชื่อว่าจียงมาอยู่นี่
แอรรร๊ อัปปาจิงโยใจดีจังเยย จิงโยก็ใจดีที่สุดเยย
ช่วงที่จียงกลับมาไปอยู่ด้วยกันกับอัปป้าเยย ซึงฮยอนลางานเยย 55555 ไปป ไปอยู่ด้วยกัน big smile
แอร๊ง "..มาถึงนี่แล้วไม่บอกคิดถึงกันหน่อยหรอ"
....
"คิดถึงที่สุดเลย~"
จียงก็น่ารักที่สุดเลย~ รู้ตัวมั้ยน้าาาา 
ปล. ยุคทองของเรา!!
ยุคทอง!!
เอ่อ..พี่โต๋คะ เก็บกดเปล่า..555555 หยอกๆ
ยุคทองว้อยยย แล่นเรืออ ฮะฮะฮ่าาา 
สุขใจมากอยากเต้นรำ เราก็เก็บกดมากเสียสติมากเหมือนกัล ขอบคุณพี่โต๋มั่กๆฮรือ
ลืมบอก รูป cover ซานฮาตอนนี้เราชอบมากกกกก
T____T น้ำตาจะไหล 

#3 By (118.173.87.96|118.173.87.96) on 2015-07-26 16:14

god bless you! ขอบคุณไรท์เตอร์มากๆที่กลับมาแต่งต่อ คิดถึงจียงกับซึงฮยอนในเรื่องนี้มากกก รอให้ถึงวันที่ 5 ไม่ไหวแล้ววว ยุคทองของเรา จีท๊อปจงเจริญ 555555555

#2 By PIYA (122.150.232.199|122.150.232.199) on 2015-07-26 12:08

ทำไมมาเงียบๆแบบนี้หละะะะะะ 
ตอนจียงเมานี้น่ารักจัง  
จียงนี้ขี้ประชดจัง “เพราะฉันก็จะไม่กลับมา” 55555
แต่ยังไลซึงฮยอนก็ต้องไปกู้แม่มาแล้วบินไปหาจียงนะเข้าใจไม๊
ขอบคุณค่าาาาาาาาาาาาาา

#1 By maintopbb (171.96.184.68|171.96.184.68) on 2015-07-26 07:51