[OS] I'm here

posted on 29 Oct 2015 18:49 by pphelpz-bbfic in dog, Oneshot

 

Title: i'm here
Fandom: Bigbang [T.O.P x G-Dragon] 
Author: P.helpz
Rating: PG-13
Inspirational quote : เล่นกับหมา หมาเลียปาก...

Author's note : ค่ะ...

 

 

.

 

.

 

 

 

 

 

ห่อมาม่าถูกโยนมาที่ตักเขาดังแปะ

 

“หิว ทำให้กินหน่อย"

 

ฝีมือคนที่เพิ่งลงจากเครื่องมาหมาดๆ แล้วโผล่มาที่ห้องเขาเมื่อสามสิบนาทีก่อน

 

"ไหนว่าจะออกไปหาอะไรกินข้างนอกไง ไปดิ"

 

จียงหยิบหมอนอิงไปนอนซุกบนโซฟาอีกด้าน พาดขามาทับเขา "เจ็ทแล็กอะ เหนื่อย ไม่อยากออกแล้ว"

 

อะไรวะ เมื่อกี้ยังคึกคักอารมณ์ดีอยู่เลย ซึงฮยอนถอดถุงเท้าอีกคนให้มันนอนดีๆ เจอมันถีบขาใส่อยู่หลายที จนต้องยื่นมือเอาซองมาม่าไปเคาะหัวเข้าให้ ก่อนจะลุกไปทำของกินง่ายๆอย่างที่จียงขอ 

 

ตั้งแต่จียงไม่อยู่ซึงฮยอนก็ออกไปหาอะไรกินข้างนอกซะส่วนใหญ่ ซื้อมาม่ามาตุนไว้เป็นลังๆในวันที่ขี้เกียจ อ่อ และเขาหุงข้าวเป็นแล้ว เอาไว้กินกับไข่เจียวและกิมจิ

 

ต้มน้ำไม่ทันเดือดดี จียงก็ลุกขึ้นมาเดินอีกละ จับนู่นวางนี่อยู่ในครัว เขามองตามจนเข้าใจได้ว่ามันวางทุกอย่างให้เข้าที่เดิมก่อนที่มันจะไป 

 

อยู่ๆจียงก็มายืนอยู่ตรงนี้ เหมือนสี่เดือนที่ผ่านมาไม่เคยมีอยู่จริงเลย

 

"มองอะไร?”

 

เขาคิดถึงตาเรียวๆ เหวี่ยงๆ แบบนี้จังเลย

 

"อ้วนขึ้นเหรอ กี่โล?"

 

"ไม่ได้อ้วนเว้ย!!! แค่อุดมสมบูรณ์!!" เอามือจับแก้มที่ป่องออกมาจนชัดนั่น เบะหน้าเหมือนจะร้องไห้ จนซึงฮยอนต้องขำ "กินแต่แป้งอะ ขึ้นมาสามโล"

 

"ฉันขุนตั้งหลายปีไม่เห็นขึ้นเลย"

 

จียงไม่ตอบ แต่เดินเข้ามาใกล้ จนไหล่เราซ้อนกัน ทำไมต้องมากดดันคนทำมาม่าด้วยเนี่ย

 

เขาไม่ทันได้พูดอะไร แบนสองข้างของจียงก็โอบเข้ามาที่เอว ซบหน้าลงกับบ่า ออดอ้อนซะจนน่าขนลุก

 

“ทำอะไรแบบนี้ทำอะไรผิดมาเหรอ โอ๊ย!! จียง!" พูดไม่ทันจบก็เจอหยิกที่เอวเข้าให้ ชอบทำร้ายร่างกายเหมือนเดิมเด๊ะ!

 

"คิดถึง"

 

เสียงคุ้นเคยที่ข้างหูนี่มันต่างจากเสียงที่ผ่านคอมพิวเตอร์จริงๆ ซึงฮยอนอดยิ้มไม่ได้ เพราะจียงน่ารัก ผิดปกติ เลยสงสัยขึ้นมาว่ามันแวะกินเบียร์ก่อนมาเจอเขารึเปล่า

 

"ดีจัง เหมือนชาร์ตแบตเลย" จียงพึมพำอยู่ข้างหู เสียงถอนหายใจดังจนเขาต้องยกมือขึ้นไปลูบหัว เมื่อกี้ยังร่าเริงอยู่เลยแท้ๆ 

 

"อยู่นู่นเหงาอะดิ"

 

"อือ"

 

จะแซวซะหน่อยดันตอบรับง่ายๆซะงั้น ตอนคุยสไกป์กันไม่เห็นจะงอแงอะไรเลย มีเรื่องเพื่อนที่นู่นมาเล่าตั้งเยอะแยะ ไหงกลับมาแล้วเป็นงี้ไปได้...

 

เขารู้ ปกติจียงดูแลตัวเองได้ดี และไม่ชอบทำให้ใครเป็นห่วง แต่การไปอยู่คนเดียวแบบนี้ ไม่มีพี่ๆคอยไปก่อกวนดูแลเหมือนเคย ไม่มีเขาคอยคุยด้วย คอยยอมให้มันด่าระบายอารมณ์ก่อนนอน ไม่มีคนคอยลูบผมกล่อมให้หลับ มันต้องเก็บกดขนาดไหน ซึงฮยอนเข้าใจ

 

“ฉันคิดอยู่นะว่าถ้าแวะมาเซอร์ไพรซ์ แล้วเจอแกอยู่กับคนอื่นจะทำไง”

 

“ยอมให้เจื๋อนทิ้งเลย”

 

“ไม่มีคนอื่นใช่มั้ย?”

 

“ก็.......”

 

“ย๊า!!”

 

“คนมีกิ๊กเค้าไม่มานั่งอยู่ห้องวันเสาร์แบบนี้หรอกนะจียง”

 

“...อยู่แบบนี้ก่อนนะ"

 

เขากดจูบที่ขมับเป็นคำตอบ "อย่าร้องไห้ล่ะ"

 

"ไม่ได้ร้องเว้ย"

 

“เคๆ"

 

.

 

.

 

มาม่าเสร็จแล้ว เขาปิดแก๊สแล้ว แต่จียงยังไม่ยอมปล่อยอ้อมกอดเลย ซึงฮยอนได้แต่ลูบผมเจ้านี่ไปเรื่อยๆ

 

 

"...ร...ยาก"

 

"หื้อ?"

 

"เรียนก็ยากอะ ซึงฮยอน โปรเฟสเซอร์ก็พูดเร็ว ฉันก็ฟังไม่ทันอะ งานก็เยอะ แล้ว แล้วกลับห้องมาก็ไม่มีใครอะ คิดถึงแม่ด้วยอะ คิดถึงป๊า ไม่มียองเบคอยคุยด้วย ซึงฮยอน ทำไงดีอะ หรือไม่กลับไปแล้วดี ฉันต้องตายแน่ๆ ฉันต้องเรียนไม่จบแหงๆ ซึงฮยอนนน"

 

จียงพูดรัวทั้งที่กอดเขาไว้ กระทืบเท้าปึงปังอย่างขัดใจ เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นจียงโหมดนี้ โหมดที่จัดการกับปัญหาตรงหน้าไม่ได้ ทั้งที่ทำได้ดีมาตลอด เขาหัวเราะเสียงดังจนจียงเปลี่ยนมากระทืบเท้าเขาแทนถึงได้ยอมเงียบ

 

"ฉันเครียดนะเว้ย!!! แต่แกก็เป็นแบบนี้ทุกที ไม่ห่วงฉันเลย!!"

 

"ย่าห์ นี่ควอนจียงเลยนะ ควอนจียงของฉัน มีอะไรให้ต้องห่วง"

 

"ไอ้บ้าซึงฮยอนไม่ห่วงฉันเลย!!" ด่าทั้งที่ยังกอดแน่นแบบนี้ ยิ่งทำให้เขาอยากจะหัวเราะอีกรอบ

 

"ฉันไม่ห่วง เพราะรู้ว่าจียงทำได้ และจะทำได้ดี"

 

"ไม่จริงอะ ควอนจียงมันกาก"

 

"ไม่จริงอะ ควอนจียงของฉันเก่งที่สุด"

 

ซึงฮยอนทั้งกอด ทั้งลูบหลังลูบหัว ทั้งจูบไปที่กลุ่มผม เขาปลอบประโลมจียงทุกวิถีทาง

 

"ซึงฮยอน..."

 

"อยู่นี่แล้ว ไม่เป็นไรนะ"

 

เหมือนจียงอยากจะร้องไห้ แต่น้ำตามันไม่ไหลออกมา มันจะน่าอึดอัดใจขนาดไหน ต้องอยู่ที่อังกฤษคนเดียวตั้งสี่เดือนด้วยความรู้สึกแบบนี้

 

"ทีหลังมีเรื่องอะไรก็เล่าให้ฉันฟังสิ บอกแต่ว่าสนุกดีฉันจะไปรู้อะไรจียง ฉันโง่จะตาย"

 

"เออแกมันโง่ ถ้าฉันไม่กลับมา แกก็คงไม่รู้หรอกว่าฉันเครียด นอนก็ไม่หลับ เรียนก็ไม่รู้เรื่อง คิดถึงแทบบ้า"

 

"ดีจังที่จียงคิดถึงกันด้วย"

 

"จับใจความได้แต่อะไรแบบนี้เหรอเนี่ย!?"

 

จียงผละตัวออกมา ตาแดงก่ำ แต่ยังไม่ร้องออกมา ทำให้ได้รู้ว่าแฟนเขาเข้มแข็งขนาดไหน ซึงฮยอนขมวดคิ้วกับหน้าที่เห็น ก่อนจะยิ้มให้ จัดทรงผมไอ้ตัวเล็กให้เข้าทรง

 

 

ก้มหน้าลงดึงชายเสื้อซึงฮยอนจนมันยับยืด ไม่เจอกันแค่เนี้ย ไอ้หมาตัวโตขนาดนี้แล้ว..

 

"กินข้าวเสร็จไปหาพี่ๆกันมั้ย?"

 

จียงพยักหน้าเบาๆเป็นคำตอบ

 

"ไปหายองเบ?"

 

พยักหน้าตอบอีก ถึงเขาจะเป็นคนรัก และคงจะคิดถึงจียงกว่าใคร  แต่ถ้าหมอนี่ได้ไปเจอพี่ๆ เพื่อนสนิท คงจะกลับมาร่าเริงได้ดีกว่ายืนงอแงกับเขาแบบนี้แน่ๆ

 

"แล้วฉันอะ?"

 

"ก็พรุ่งนี้ไง"

 

"จะขังไม่ให้ออกไปเจอใครเลย"

 

"ลองดูสิ"

 

 

ซึงฮยอนเป็นฝ่ายดึงจียงเข้ามากอดบ้าง มองผ่านไหล่บาง ซึงฮยอนเห็นอะไรบางอย่าง

 

 

"จียง...มาม่าอืดหมดแล้วอะ"

 

“อ๊ากกก...ต้มให้ใหม่เดี๋ยวนี้เลย!!"

 

"ก็เพราะแกอะแหละ อยู่ๆก็มาเกาะเป็นตังเมตอนต้มมาม่า!"

 

"ไอ้ซึงฮยอนว่าฉันเหรอ!!"

 

"เดี๋ยวเก็บอันอืดๆไว้กินเองก็ได้"

 

"ทำให้ฉันใหม่เลย หิวแล้วนะเว้ย!!"

 

.

 

.

 

จียงไม่ได้อยากกินมาม่าหรอก เขาอยากกินของที่ซึงฮยอนทำให้ จะได้รู้สึกว่ามีอีกคนอยู่ข้างๆจริงๆในตอนนี้

 

 

ยังคงกอดซึงฮยอนไม่ปล่อยตอนที่ทำมาม่าชามที่สอง แถมไม่ถูกผลักออกเพราะไอ้ซึงฮยอนมันชอบน่ะสิ

 

 

จะชาร์ตแบตทั้งที ก็ขอชาร์ตให้เต็มหน่อยละกัน

 

 

 

 

 

 

.

 

.

 

.

 

 

 

 


END

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

กลับมาชาร์จแบ็ตจนได้ หึหึ

#9 By GdVip (125.25.207.16) on 2016-03-27 23:56

กลับมาอ่านเจออีกที ก็ยังเจอ จียงตัวแสบคนเดิม เพิ่มเติมคือน้ำหนัก 5555 จวงบวมขึ้นแต่ก็น่ารักน้าาาาาาาา สองคนนี้เค้าเป็นของคู่กันจริงๆนะ อิอิ  กลับมาอ่านกี่ที่ๆก็ยังชอบ ชอบโมเม้นคู่รักคู่นี้จริงๆ  คิดถึงไรท์ ขอบคุณไรท์ที่ยังแต่งโมเม้นน่ารักๆของคู่ี้มาให้ได้อ่านต่ออีก

#8 By MONO (1.10.210.11) on 2015-12-31 00:59

รอนานแล้วนะคะ อยากอ่านอีก รีบกลับมาได้แล้ว คิดถึงหมา คิดถึงเจ้าของหมา คิดถึงพี่ ๆ หมา คิดถึงไรท์เตอร์ผู้สร้างหมา :)

#7 By QueenA (110.164.182.242) on 2015-12-18 18:16

ฮืออออ น้ำตาซึมเลย คิดถึงคู่นี้มากๆๆๆเลยค่ะ คิดถึงคุณไรท์เตอร์ด้วย ร้องไห้ เราชอบบบบ มันอบอุ่นมากกกก ฮืออออ คิดดูสิ ต้องรักแค่ไหนถึงจะรู้ว่าต้องทำยังไงอีกคนถึงจะร่าเริงขึ้น โดยที่ตัวเองก็คิดถึงอยากกอดอยากฟัดจะตายอยู่แล้ว ฮืออออออ ชอบมากค่ะ ชอบๆๆๆๆ(พูดล้านรอบ) หวังว่าจะมีโมเม้นอีกเป็นกระปุงนะคะ เพราะอยากให้คุณไรท์มาต่อ55555555 ขอบคุณนะคะ/โค้ง180องศา

#6 By DDDRABBY (27.55.6.244) on 2015-12-17 10:33

ชาตแบตได้น่ารักน่าชัง .... และน่าอิจฉาเปนที่สุด!!!!!!

คืออ่านไปยิ้มไปกะสองคนนี้ คนนึงก็อออดอ้อนน่ารักเกิ้นนน

อีกคนก็กวนๆแต่ก็ตามใจ หมาของจียงมันก็งี้แหละ 5555555

ทั้งรัก ทั้งยอม เจ้าของยิ่งกว่าอะไร 555555555

 

 

ป.ล. เปนอะไรที่เบาๆแต่ชวนยิ้มได้ตั้งแต่บรรทัดแรกยันจบเลยคะ 

ขอบคุณนะค้าาาาาา. .... 

#5 By madamKwon on 2015-12-11 00:02

หื้อออออออ เทมจี มันดีกับใจเราตลอดเวลา เพิ่งเปิดเข้ามาดูแล้วเห็นมีตอนใหม่ มันอินกับอารมณ์เราตอนนี้มาก อ่านเสร็จล่ะจะร้องไห้ ฮืออออ เราก็อยู่ไกลบ้านคนเดียวปีสุดท้าย ปั่นทีสิท งานก็ยาก บ้านก็อยากกลับ อากาศก็หนาวมาก  อ่านแล้วอยากมีคนให้ชาร์ตแบตแบบจียงเลย ขอบคุณนะคะ อ่านที่ไรอุ่นใจ เรื่อยๆหวานละมุมตลอดอ่า

#4 By feelgood (223.3.234.65) on 2015-12-03 04:35

อ้ากกกกกกกกกกก 

โลกนี้ช่างอบอุ่นเมื่อได้อ่านฟิคหมา 

จียงอ้อนจังyell

คิดถึงฟิคหมามาๆๆๆๆๆๆ

ขอบคุณคะ

ปล.อ่านกี่รอบก็ยังไม่หายคิดถึงฟิคหมา

#3 By maintopbb (171.96.185.10) on 2015-10-31 22:26

อร๊ายยย

น่ารัก อบอุ่น อ้อนจังนะจียง

แต่ไม่เป็นไรหรอก ท็อปชอบ คิคิคิ

ยอมต้มมาม่าตั้งสองรอบ

เอาใจสุดๆพาไปหาพี่ หายองเบ

หวังว่าเจ้าหมาจะไม่น้อยใจอีกนะ

ไปแค่สี่เดือนอ้วนขึ้นละหรอ

5555 อย่าว่าเลยตัวจริง ไม่เห็นเดือนเดียว แก้ม เหนียง แขน พุง ขา มาหมด

 

#2 By mintaname on 2015-10-30 15:56

แงงงงงงง คิดถึงฟิคหมาจังเลยยยยยยยย

ตอนคลิกเข้ามาอ่านบอกเลอว่าเขินกับแบนเนอร์อยู่นาน 

นั่งมองแล้วหัวเราะคิกคักๆ คือเคยเห็นมาก่อนแล้วแหละ 

แต่ไม่รู้ทำไมพอเอามาตัดเหลือแค่นั้น ประกอบฟิคแล้วมัน... เขินงุ้ย 5555

ตะไมตอนนี้จียงงอแงจัง โอ่เอ๊ๆ เหมือนเด็กเลย 'ไอ้บ้าซึงฮยอนไม่ห่วงฉันเลย'

งอแงทีไรคำนี้ตลอดเลยนะ 5555 ท่ากระทืบเท้ามันต้องงุงิตุ้ยนุ้ยมากแน่ๆ กร๊าก

ขำตรงถามว่าอ้วนขึ้นหรอ กี่โล 5555 ไปต่อไม่ถูกเลยอะดิอิหมูอ้วนนนนนนน

อ่านตอนนี้มันให้ความรู้สึกเป็นเพื่อนมากกว่าแฟนซะอีก เหมือนคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ

มีปัญหาไรก็มาบ่นๆใส่ มีที่ให้ระบาย ชอบนะ เพราะ 2 คนนี้มันดูเข้ากันดี อิ้อิ้ 

ดูมันเถียงกัน -,,-

"ไม่จริงอะ ควอนจียงมันกาก"

"ไม่จริงอะ ควอนจียงของฉันเก่งที่สุด"

ถ้าจะน่ารักขนาดนี้นะ.. ชอบคำว่า อยู่นี่แล้ว ไม่เป็นไรนะ

มันอยากจะกอดแน่นๆซักที ชอบวิธีปลอบใจซึงฮยอน ถึงจะไม่โอ๋แถมหัวเราะใส่อีก (ผีทัลเล -*-)

แต่เราก็ชอบความเชื่อใจของซึงฮยอนที่มีให้ มันแปลว่า 2 คนนี้โคตรจะสนิทกันเลย 

ยิ่งกว่าคำว่ารักมากๆซะอีก ถึงอยากจะใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากแค่ไหนแต่ก็ยอมตามใจให้จียงสบายใจ

งือ จียงสู้ๆๆๆนะ ควอนจียงคนเก่งงง วันหลังอย่าเก็บไว้คนเดียวนะ หมาโง่มันโง่จริงจริ๊งง

 

ปล.คิดถึงฟิคนุ้งหมาจัง

ปล2. สั้นจุง (555) แต่ก็ขอบคุณมากนะคะ ทำให้หายคิดถึงไปเปราะนึงเลย

ปล3. หมั่นไส้ตอนเอามาม่าไปตีหัว ฮึ่ยย 

ปลสุดท้าย.. (ยังคงอยากได้รวมเล่มอยู่นะคะ ปริบๆ) T_T

#1 By gbewitch (180.183.211.51) on 2015-10-30 11:28